An unusually bright and sunny Friday saw the 58 starters of Le Jog 2016 treated to wonderful views from the headland of Land’s End with the Scilly Isles clearly in sight - something that hadn’t happened in a lot of years at the start of the event.

The event followed its familiar format of a run up through the south west to the Bristol area before crossing into south Wales for some night time regularities and on to the mid and northern latitudes of the country for a final TC section before a brief overnight stop close to Chester. Sunday took crews from Chester via the M6 to Wirral, Lymm and Longridge before taking to the network of lanes that criss-cross Lancashire and Cumbria before reaching Gretna for a well-deserved rest before the final two legs. This year the event ran up the middle of Scotland on leg four, heading to Fort William for a two hour rest break before pushing on to Inverness, Skiach, Golspie and then to Thurso where the final regularity took place just before John O’Groats. The top crews were separated by just 40 seconds going into the penultimate regularity with a slide into a ditch changing the least penalties overall at the very last moment - it wouldn’t change the Gold Medal position and four crews were rewarded with the top honour of this event.

 

 

De laatste loodjes .....

Onze laatste rally van het jaar is de Tour de Gazet, altijd een lekkere rijrally zonder te veel geneuzel maar zeker niet te makkelijk. Voor mij als bestuurder een test, want ik ben ruim een week geleden geopereerd aan een niersteen. Geen zware operatie, maar ik heb toch een paar dagen rust moeten houden. Eigenlijk is de rally het eerste wat ik onderneem na de operatie, dus ik ben benieuwd hoe het gaat.
Dit jaar is de startplaats Uden, vijf minuten rijden vanaf de woonplaats van onze rallyvrienden Riny en Rieta. Een overnachtingplaats is dus snel geregeld, altijd beter dan zo vroeg uit je bed. We zijn ook nog wezen uit eten, erg gezellig dus.
De volgende morgen niet zo vroeg op en naar de startplaats. Na inchecken en stickers plakken is het tijd voor koffie en daarna mogen we van start.

We beginnen met pijlen-kortste-route. Hier geen problemen, tot we bij pijl 8 komen. We merken dat we op de verkeerde weg rijden, maar wat we nu moeten doen weten we niet echt. We proberen nog om de route te rijden via een zandweggetje, maar die gaat naar een huis dus dat is niet goed. We moeten ons toch een meer gaan verdiepen in dit soort kaartmanipulaties. Dit soort dingen is door de uitzetter aangebracht en wat we in zo'n situatie moeten doen is ons niet duidelijk. Daar komt nog bij dat wij niets opmeten en dan wordt het zeer lastig om dit soort wegomleggingen te achterhalen. Maar netjes op tijd komen we bij de volgende TC. Hierna volgt ingetekende lijn met barricades en dit gaat foutloos. Hierna een stuk grensbenadering en hier gaan we in de fout door een driehoekje naar de grens te rijden waardoor we een stukje tegengesteld rijden. En dan nog een stuk punten vrije route. Zoals jullie weten is dit niet onze favoriet. Op weg naar het punt mag je geen bordje opschrijven en bij het punt kunnen er een aantal bordjes staan. In sommige gevallen staat er zelfs geen bordje en dan ga je twijfelen en zoeken, wat volgens ons niets te maken heeft met kaartlezen. Maar goed, we hebben dit deel ook weer goed gedaan en zo komen we bij de lunch.

2 pech

Tijdens de lunch kunnen we op het scorebord zien hoeveel fouten we gemaakt hebben. We hebben maar liefst 5 fouten gemaakt en wij dachten nog wel dat het zo goed ging. We vinden het vreemd, maar de middag gaat bij ons meestal beter .... meestal.
Na de lunch gaan we weer verder met kaarten 1:100.000 en dat vormt voor ons weer een probleem. Op deze kaarten staan niet alle kruisingen en omdat we niets opmeten denken we dat we al bij de kruising zijn, maar die blijkt nog veel verder te leggen. We slaan bij veel kruisingen af en moeten dan weer terug omdat dit de verkeerde weg is. Als we dan ook nog een regelmatigheidtraject in dit deel hebben gaat het helemaal fout natuurlijk. We komen maar liefst 7 minuten te laat bij de start van dit regelmatigheidtraject en dit is dus helemaal verprutst. Als we de weg ook nog kwijt raken is de pijp bij mij leeg. De operatie zit toch nog meer in mijn lijf dan ik dacht. We besluiten om even te pauzeren en eens op de kaart te kijken waar we zijn. We staan in het plaatsje Gassel, achter de kerk, en daar blijkt de route vlak langs te lopen. We gaan het toch nog proberen en verdomd we vinden de route weer terug. We zullen wel een stuk van de route overgeslagen hebben, maar we doen weer mee en 11 minuten te laat komen we bij de TC aan. Na de TC gaan we weer verder met pijlen-kortste-route en dat gaat redelijk. Ik ben nu echt moe en zie sommige bordjes niet eens meer. Gelukkig heb ik een oplettende navigatrice en zo komen we bij de finish. De laatste TC is binnen en dan moet je 2 trappen op. Niet handig als je haast hebt en door de gangen moet gaan rennen lijkt me.

2 faas2

Na de finish nemen we een drankje en plof ik op een bank neer. Ik ben doodmoe, maar ik heb het gehaald. Langzaam druppelen de andere deelnemers binnen, mopperend op de 1:100.000 kaarten. Gelukkig zijn we niet de enige die daar moeite mee hebben.
Het stamppot buffet wordt al snel geopend en daar heb ik wel trek ik en het smaakt zeer goed. Ondertussen wordt de einduitslag opgehangen en we blijken 13e geworden te zijn. Niet heel goed, maar gezien de omstandigheden zijn we tevreden. We wachten niet op de prijsuitreiking, sorry, want we moeten nog een uurtje naar huis rijden.
Meestal krijg je na de rally de uitleg met daarin de moederkaarten. Dit zijn de kaarten met alle letters die je zou moeten hebben. Deze keer zaten deze moederkaarten er niet bij en daarom stuur ik een dag na de rally een mailtje naar Peter, de organisator, en die belooft en in de loop van de week op de site te zetten. En inderdaad, na een paar dagen staat het erop en kunnen we alles nakijken. En wat blijkt: we hebben in het ochtenddeel geen 5 maar 3 fouten gemaakt. Ik stuur even een mailtje naar de organisatie of ik dit goed zie en het klopt: we hebben maar 3 fout in de ochtend. Met een dikke sorry van de organisatie voor dit foutje van de rekenkamer. Het is jullie vergeven en hierdoor stijgen we naar de 8e plek en daar zijn we natuurlijk heel blij mee.

Dit was de laatste rally van het jaar. Daarom wil ik de organisatoren, marshalls, alle geïnteresseerden en onze sponsors bedanken voor hun steun bij het afgelopen rallyjaar. We vonden het weer erg geslaagd, hebben weer een hoop geleerd en gaan ook volgend jaar weer door. We zijn dan ook erg blij dat onze sponsoren ons ook volgend jaar weer willen ondersteunen, want zonder jullie hulp kunnen we nooit zo'n leuk programma rijden.

De volgende rally is dus volgend jaar: de Happy New Year Drive en die is op 21 januari en de startplaats is Leusden.

Via deze weg willen we ook iedereen fijne feestdagen en een voorspoedig 2017 wensen.

Richard en Margriet Faas

 

 


Wij arriveerden al de avond voor de rally om vooral goed uitgeslapen te kunnen beginnen aan het Starrally avontuur.

Het starthotel was volgeboekt, dus moesten wij 3 minuten rijden naar ons hotel, genaamd De Hoofdige Boer. De volgende ochtend gingen wij op tijd naar de startplaats, waar de meesten al waren gearriveerd.

Het eerste traject was grensbenadering met pijlen. Nu kennen wij de grensbenadering wel, maar in combinatie met pijlen, die natuurlijk in nummervolgorde moesten worden bereden, was het toch weer een nieuw avontuur. Pijl 1 was niet al te moeilijk en bij pijl 2 klopte er iets niet: scherp links was op dat punt niet mogelijk. Er moest dus worden omgereden. Voor de goede oplossing kregen wij als beloning op de route de extra letter J. Bij pijl 3 aangekomen leek het alsof de kortste route vanaf de hoofdroute, de noordoostelijke aanrijroute was, maar bij meting bleek dat er vanaf het westen benaderd moest worden. Zo gezegd, zo gedaan en P,E,W, was onze beloning. Dit bleek een combinatiefout, mocht men deze anders hebben gezien.

Vlak voor de finish was er natuurlijk nog een geintje, namelijk waar de grens ophield, liep een weg naar een keerlus net aan de andere kant van de grenslijn. Als je dit goed gezien had dan kon de controle R met een HK opgeschreven worden. Hierna kwam de discipline gemodificeerde pijlen. Men moest zoveel mogelijk gebruik maken van geel en oranje gekleurde wegen en zo min mogelijk van rode, waarbij witte en grijze wegen helemaal niet mochten worden gebruikt. Dit bleek achteraf niet door iedereen zo te zijn geïnterpreteerd, waardoor sommige deelnemers vele foutcontroles aan de broek kregen. Het was soms erg lastig om de route, soms bestaande uit hele kleine stukjes rode weg, precies in een dorp waar de bebouwing ook rood is, in te tekenen. Een fluorescerende stift was niet aan te raden. Hier hadden wij twee foutjes. Wij hadden wel de eerste letter gezien, maar door de spanning niet op de controlekaart genoteerd en wij hadden een heel klein stukje rode weg niet gezien. Qua tijd zaten wij goed en dus hebben wij lekker geluncht. Na de lunch was het pijlen kortste route, waarbij hier en daar een wegverlegging voor twijfel zorgde. Wij dachten, zoals gewoonlijk, foutarm te hebben gereden. Later bleek dat toch iets genuanceerder te liggen.

Bij de Varsel -proef was er een bogeytime van 20 minuten en 50 seconden voorgeschreven. Dit was ruimschoots te halen. De vraag was nu natuurlijk of wij wij eerder binnen mochten komen zonder strafpunten. De winnaar in de sportklasse dacht van wel, want bij de Tulpenrally mag dat ook, maar er stond niets over in het reglement. Zij bleken het hier niet bij het juiste eind te hebben. De rally ging verder met pijlen kortste route en de volgende proef was vertakte pijlen, waarbij echt opgelet moest worden want schijn bedriegt. Ik vond het een leuke discipline.

Voor het diner was gekozen voor een smaakvol stamppottenbuffet met naar keuze worst en/of ander vleessoorten met een kuiltje jus . Hierna hebben wij nog een bolpijl met een visgraat gereden. De visgraat was in een cirkel getekend, waarschijnlijk om de moeilijkheidsgraad nog wat te verhogen. Wij zijn maar drie keer opnieuw begonnen en dachten het redelijk gedaan te hebben, maar het bleek anders gereden te moeten worden volgens de uitzetter. Tot slot een bol pijl terug naar de startplaats met nog een klein geintje erin. We waren weer terug waar de rally gestart was. Iedereen werd nog een buitengewone lekkere hamburger aangeboden en het napraten gaat zoals meestal beter na een of twee biertjes.

Al met al een erg leuke rally. Wij doen volgend jaar weer mee.

Startnummer 24, Rob van Dooren en John van Dam

Helaas heeft de redactie geen foto's van de Starrally kunnen bemachtigen.

 

 

 

Verslag Limburgia Trophaeum 2016

Zaterdag 29 en zondag 30 oktober hebben Paul en Rogier deelgenomen aan, voor hen de laatste rally van dit jaar, de Limburgia Trophaeum. 2016 was de 10e jubileum editie en voor ons de 4e deelname aan dit evenement, altijd een prachtige afsluiten van het jaar. René Smeets en zijn team snappen goed waar een rally om draait, namelijk niet alleen het berijden van mooie wegen in relatief verlaten en onbewoonde gebieden maar ook om de gezelligheid eromheen. Zoals we gewend zijn waren ook dit jaar de hotels en lunch/dinner locaties weer keurig verzorgd.

Vrijdagmiddag 28 oktober reden we vanuit Breda aan het einde van de middag alvast naar de startlocatie in Landgraaf om op zaterdag niet te vroeg uit bed te hoeven en fris te kunnen starten. Na het verrijden van de trip-check en het voltooien van de documentencontrole op vrijdagavond hebben we genoten van een goed dinner en een gezellige borrel, of twee, in het prachtige starthotel van de rally, Hotel Winselerhof.

Zaterdagmorgen was het voor de meeste deelnemers vroeg dag, de eerste deelnemers starten om 8:00 uur maar gelukkig start de Expert-klasse oftewel de Marathon-klasse in de Limburgia altijd als laatste. Gezien het feit dat wij startnummer 54 hadden, 1 van de laatste, konden we de dag rustig aan beginnen. De ruiten nog even schoonmaken, onszelf installeren in de auto en wachten op de start. De routeboeken kregen we 10 minuten van de tevoren en het vertrek was daarna vrij, rond 8:44 begonnen wij dus aan het eerste traject. Na de start direct op de kaart navigeren en geen verbinding dus meteen scherp zijn op de bordjes. Via een leuke combinatie van pijlen rondom Simpelveld waar je even goed moest opletten reden we direct onder Vaals België in. In de Limburgia gebruikt René, ondertussen traditioneel, geen TC’s wat de tijdsdruk lijkt te verminderen maar niets is minder waar. Door het gebrek aan TC’s verslikt men zich snel in de beschikbare tijd en de enige houvast die men heeft zijn de openings- en sluitingstijden van de regularity’s.

Eenmaal in België veranderden de goed leesbare 1:50.000 kaarten in Michelin kaarten uit begin jaren 60 met een schaal 1:141.000. Dit was even wennen maar de leeftijd van de kaarten betekende niet dat de kaarten slecht waren, in tegendeel zelfs. Na de overgang op de Michelin kaart was het direct opletten met 2 opeenvolgende regularity’s. Voor het eerst hebben we een gemiddelde tripmaster gebruikt en hier bleek na de publicatie van de tussenstand op zaterdagmorgen toch dat we dit systeem niet goed hebben gebruikt, op regularity 1 en 2 zaten we er maar liefst 61 en 40 seconden naast. Helaas vonden alle regularity’s op zaterdag plaats en was het kwaad dus al geschiedt. Maargoed terug naar de zaterdagochtend, via een traject pijlen kortste punten 1 na kortste (dit laatste was een toevoeging uit bulletin 1) lieten we de eerste 2 regularity’s snel achter ons. Het merendeel van de tijd waren de 1:141.000 kaarten erg goed en relatief makkelijk te lezen met een 1:150.000 liniaal. Af en toe zat er wel e.e.a. in maar dat is natuurlijk niet gek als een kaart bijna 60 jaar oud is. Helaas koste dit ons wel veel tijd op regularity 3, door wat onduidelijkheden op de kaart liepen we al snel achter op ons gemiddelde en moesten we flink doorrijden om in te lopen op onze tijd.

Helaas zat er onder een kaarttekst een einde weg verstopt en was de weg dermate glad dat we een klein uitstapje hebben gemaakt en vast kwamen te staan op een betonnen paal. We waren niet de enigen die hier aan het glijden waren gegaan want Oscar had het paaltje waar wij opstonden al horizontaal voor ons neergelegd en in het weiland achter het paaltje stonden al meerdere sporen. Helaas kreeg Rogier de auto in zijn eentje niet van het paaltje af en werd het wachten, gelukkig stopte de equipe in de prachtige witte Lancia Fulvia Coupe (zij werden uiteindelijk 4e algemeen) en met 4 extra handen waren we snel weer onderweg. Desondanks liepen we ondertussen al dermate veel achter dat dit het streepresultaat werd.

giulia

Door het systeem zonder TC’s en wat klein oponthoud links en rechts liepen we ondertussen wel dermate ver achter op ons schema dat we hebben besloten om 1 pijl te laten liggen en toch op tijd te zijn bij de lunch. Dit bleek achteraf een domme beslissing gezien de einduitslag maar hierover straks meer. Ondanks de slechte derde regularity hadden we een redelijk goed gevoel bij de zaterdagochtend. Later bleek ook dat we maar 1 bordje hadden gemist (de pijl welke we bewust hebben overgeslagen).

Tijdens de lunch was er al stof tot praten gezien diverse uitvallers, het tijdschema, mooie routes en leuke controles.

Na de lunch via een korte bol-pijl van 3 kilometer weer een nieuw wedstrijdgebied in op de ondertussen vertrouwde 1:141.000 Michelin kaarten. Ten westen van Arlon begon de wedtrijd weer echt met direct een regularity, wederom op de 1:141.000 kaart. Op regularity 4 reed je ineens tegen een snelweg aan welke uiteraard niet op de kaart stond dus was het zaak hier zo snel mogelijk overheen te steken maar gelukkig was de volgende situatie meer dan haaks linksaf voor de bebouwing van het desbetreffende volgende dorp en hierdoor was het goed mogelijk om bij te rijden richting de GTC. Achteraf bleek ook hier weer dat we de tripmaster niet goed hebben gebruikt en reden we 63 seconden van de ideaaltijd af, inmiddels begon het al langzaam te schemeren en reden we via een korte bol-pijl naar het gebied ten oosten van Arlon om via regularity 5 richting Munsbach, de overnachtingsplaats, te rijden. Om onverklaarbare redenen deed helaas de display van de tripmaster het niet in het donker en hierdoor besloten we maar traditioneel op de Halda en het tabellenboek te rijden, hadden we dit maar eerder gedaan, we eindigden de regularity op 2 seconden van de ideaaltijd. Hadden we dit maar de hele wedstrijd gedaan, in dat geval hadden we souverein aan kop gestaan. Zo blijkt maar weer, de klok liegt nooit en techniek blijft techniek.

In de middag 1 bordje gemist en hiermee bleek zondagmorgen dat we op een 5e plaats stonden. Het verschil naar de derde plaats leek nog te overbruggen dus we besloten er zondag nog eens goed voor te gaan zitten. Gelukkig hadden we een uur extra geslapen maar dit was ook nodig want op zondag waren er wel TC’s. Relatief wat kortere trajecten van steeds 30 tot 45 minuten maken het leuk rijden, scherp navigeren en goed opletten dat je door het tempo geen dingen mistte.

Eerlijk is eerlijk, de zondag was de mooiste enkele rallydag welke ik in jaren heb meegemaakt. Nauwelijks dorpen en/of bebouwing en via een prachtige route op goede 1:50.000 kaarten trok de karavaan vanuit Munsbach in noordeljke richting naar Verviers. De zondag was goed in balans met duidelijke kaarten, diverse afwisselende systemen, leuke routeopdrachten en links en rechts toch de nodige tijdsdruk om op tijd bij de TC’s te zijn.

Na een heerlijk biertje op het terras van de Van der Valk in Verviers was het tijd voor de lunch en de voorlopige einduitslag. Wat bleek, het volledige klassement was, ondanks het feit dat er geen regularity’s meer waren op zondag, volledig veranderd. De nummer 1 was ineens 5, de nummer 2 was ineens 6 en wij bleken samen met de equipe Eckardt spekkopers te zijn. Met stip klommen vader en zoon Eckardt van 4 naar 1 en klommen wij van 5 naar 2. Het zat dermate dicht op elkaar dat de overgeslagen pijl op de zaterdag ons de wedstrijd met 3 seconden voorsprong had laten winnen. Helaas weet je dit natuurlijk van tevoren niet en maak je in het veld een split second beslissing, in ons geval de verkeerde met het oog op de overwinning maar desondanks zijn we enorm trots op onze prestatie. Pluim dient te gaan naar de organisatie en de marshalls welke een prachtig evenement hebben neergezet wat absoluut meer Nederlandse deelnemers verdient. Met onze 2e plaats waren we de best geklasseerde Nederlandse equipe maar het wordt toch tijd dat deze ouderwetse rij-rally weer wat aanwas van Nederlandse inschrijvingen krijgt want dit verdienen ze echt. Niet manipuleren op de kaart, niet keren op de vierkante millimeter, rijden op oude kaarten en de wedstrijd beslissen op seconden!

Zet de Coppa d'Europa en de Limburgia Trophaeum vast in uw agenda, absolute aanraders!

Rogier Simon 

Equipe # 54 Paul Zweers - Rogier Simon

 

zweers

 

 

 

Het was me het nachtje wel………………of toch niet.

Voor de tweede keer hadden Henk en ondergetekende de moed opgebracht om te zien of we opnieuw tijdens de Nacht van Nederland, NVN, wakker konden blijven.
Met frisse moed togen we dan ook naar Wijk bij Duurstede om ons te begeven onder gelijk denkenden. We waren niet de enigen en dat begint zo langzamerhand een probleem te worden op het kerkplein. Het is en blijft een schitterende plek maar zo langzamerhand wordt het te klein. Meer deelnemers gaat een probleem worden maar ik denk dat Eric en zijn crew daar toch anders over denken en een passende oplossing weten te vinden.
Onder belangstelling van veel `Wijkers` die tijdens het boodschappendoen even pauzeerden om ons uit te zwaaien, gingen we van start.

3 henk

3 docu

Meteen al een probleem wanneer we voor een afgesloten weg staan. Kennelijk doen we iets verkeerd. Klopt. Na bestudering van de legenda blijkt een geel/zwart gestreepte weg verboden voor auto´s. Dus nu al tijdsdruk en dan nog wel op kaarten schaal 1 : 100.000 waaraan Henk maar niet kan wennen. Maar niet getreurd. De Nacht is nog lang dus dat halen we wel in. Slechts 2 minuten te laat bij TC 1 dus dat valt nog mee.

Vervolgens gaan we via bekend AMAC terrein middels pijlen en punten bij Nijkerk de polder in.
Net over de brug de één na kortste route naar punt 14 levert een keercontrole op. Dus geplande route verder opnemen. Daarbij werd een dubbele pijl, welke vreemd op een brugpijler was geplaatst, over het hoofd gezien en arriveerden we bij TC 2 zonder afsluitend stempel. We waren niet de enigen gezien het aantal dat voor de TC keerden en opzoek gingen naar een stempel.
Ja en dan de daarop volgende trajecten naar het dineradres en via TC 4 naar 5. Lange halen snel thuis door de polder. Tussen TC 3 en TC 4 vonden wij ons Waterloo.

3 passer

Eerst door keuzes te moeten maken tussen twee mogelijkheden welke nauwelijks meetbare verschillen opleverden. Een halve mm. verschil over ca. 11 km. op deze schaal is geen verschil. Al helemaal niet wanneer de gele weg reeds 60 meter breed is op de kaart.
Dat wordt dus beide mogelijkheden rijden om te zien waar de controle staat. In het eerste geval gokten we goed en vonden het bordje maar in het tweede geval namen we de verkeerde beslissing en dan rijd je 11 km. voor de kat z´n viool. In een evenement van dit kaliber moet dat niet nodig zijn. Vervolgens ging het mis vlak voor TC 4. Met enige tijdsachterstand, 11 km. voor niks inhalen en zoeken In de mist gaat geheid fout. Uiteindelijk waren we 25 min. te laat.
Dit geeft duidelijk aan dat de verhouding in bestraffing tussen het missen van een controle en een minuut te laat bij een TC niet goed is. Wanneer je 5 minuten naar een controle zoekt en vind heb je geen voordeel immers 5 minuten zijn 50 strafpunten en datzelfde geldt ook voor het missen van een controle. Zoeken wordt dus niet beloond. In ons geval dus 25 minuten te laat is 250 strafpunten ofwel 5 controles gemist. Dat haal je nooit meer in. Met dat gegeven hebben we dan ook in de rest van de NVN op twee momenten gekozen tot het afsnijden van de route in plaats van lang zoeken naar de juiste route met controle.

3 tc

TC 6 in Smilde was leuk bedacht echter de ruimte was wel erg klein. Datzelfde gold ook voor Café René. Volgens mij zijn er genoeg grotere afgelegen plekken te vinden alwaar René zijn Café kan inrichten. En dat is belangrijk omdat een hamburger ´s nachts om een uur of vier onmisbaar is.
De laatste loodjes na de hamburger waren niet erg zwaar echter de special op het bedrijventerrein achter de ons bekende firma Imparts blonk niet uit door juistheid van de bol/pijl situaties.
Nu ken ik dat terrein als mijn broekzak vanwege andere uitgezette evenementen en dan kom ik tot de ontdekking dat de route niet goed was omgezet in bol/pijl. Enkele wegen waren over het hoofd gezien en dus werd de regularity verknald.
Hetgeen mij brengt op de essentie van een regularity. Daarin dient een traject te worden gereden volgens een aangegeven gemiddelde snelheid en wel op de seconde nauwkeurig. Niet meer en niet minder. En daarin dient de deelnemer de route te kunnen rijden zonder fouten te kunnen maken. Maar hoe vaak is het anders en moet je ook nog heftig kaartlezen en controles opschrijven naast het controleren van de rijtijd. Niet nodig. Een klassement krijg je toch wel.
Niet te min, we hebben de finish weer bereikt en dat was het eerste doel.

3 rallyschild

Met de wetenschap dat ik verslaggever van dienst was werd mij gevraag “wat ga je schrijven” ? Mijn antwoord: “ Daar ga ik nog eens een dagje over slapen.
Terugkijkend op de NVN blijft het een apart evenement binnen de grote hoeveelheid jaarlijkse wedstrijden. Heeft te maken met de gemoedelijke sfeer, het doorhalen door de nacht, simpele kaartleessystemen op andere kaarten dan gebruikelijk zonder fratsen, doorgetrokken bermlijnen, bijgeplakte fietsjes en kaartmanipulaties. Het kan dus wel. Hulde hier voor.
Als laatste aanbeveling zou ik aanraden om vooraf de route eens te laten controleren door een zeer ervaren navigator en dan vergelijkend in donker. Dan zouden de kleine uitwasjes er, waarschijnlijk, nog uitgehaald worden en mag je als liefhebber van een evenement als de NVN niet missen. Tenzij je de `vlooienzak` prefereert.

We gingen niet met lege handen naar huis. Tenminste Henk niet. Hij was één van de drie navigatoren in de sportklasse welke in aanmerking kwamen voor een prijspakker. Een goed opgelost moeilijk kaartlees probleem. Dat kun je aan Henk wel overlaten.
Proficiat aan allen die met een prijs naar `bed` gingen. Dat Wytze met Rutger de grootste prijs mochten meenemen was duidelijk. Rutger is nu eenmaal van een andere planeet.
Veel dank aan Eric en zijn crew voor hetgeen geboden. Als het ff kan zijn we volgend jaar weer van de partij. Tevens dank voor de voorpagina van het routeboek en uitleg.

Hans Brinkman

 

 

 

Naar aanleiding van alle positieve geluiden over de Moustache Classic, besloten we vorig jaar voor het eerst in te schrijven. Wat een leuk evenement is dit. Stevig doorrijden en uitdagende kaartleesopdrachten. Goed georganiseerd en ook nog eens goed geprijsd. Typische lokale Belgische wegen worden afgewisseld met goed berijdbaar onverhard. Onze zuiderburen zijn ook nog eens allemaal bloedfanatiek en erg goed in ‘het VAS spelletje’. Omdat het vorig jaar zo goed was bevallen, stonden we dit jaar dus voor de tweede keer aan de start.

De rally bestaat uit 3 etappes en is in totaal ongeveer 225km lang. Geen expert, sport of toerklasse. Voor iedereen eenzelfde moeilijkheidsgraad en tempo. Wel klassenindeling op basis van de leeftijd van de auto; oldtimer, youngtimer en toertimer klasse. Met meer dan 100 auto’s in de Classic en 50 in de rondrit is het een mooi vol startveld.

jeroen2

Als Limburgia Historic Rally Team (LHRT) waren we aanwezig met 5 auto’s. Drie Daf’s, een Volvo 66 en onze rode Saab. Op het kerkplein in Bocholt hing een gezellige sfeer. Veel bekende gezichten. We hadden ons thuis goed voorbereid. De fouten van vorig jaar hebben we nog eens doorgenomen. Met name de bol-pijl heeft ons toen veel punten gekost. Maar ook de ‘administratie’ in de auto hebben we verbeterd. Vol goede moed begonnen we dus aan de editie van 2016. We hadden er zin in! We zien ons zelf als redelijk tot ervaren toerklasse rijders. Zeker geen sportklasse. Het was ondertussen ook alweer een jaar geleden dat we samen een rit gereden hebben. Een top 20 klassering zou te hoog gegrepen zijn. Maar ergens finishen rond positie 30 moest mogelijk zijn en was ons doel.

De etappes zijn samengesteld uit verschillende systemen; ingetekende lijn, pijlen- puntenrit, bol-pijl en barricades. Overigens, bol-pijl, hoe moeilijk kan dat zijn? Nou…daar kunnen ze je het heel lastig mee maken. Zeker met de zogenaamde gestileerde bol-pijl zonder afstanden. Dat is heel goed opletten. Maar wel leuk om te doen. Als je het tenminste goed doet.... Maak je een fout op de bol-pijl, dan kun je terug en kan het heel slecht uitpakken voor het eindresultaat! En dat hebben we geweten…

Nog geen 10 km onderweg en gingen we al de mist in. De gestileerde bol-pijl zette ons twee keer op een dwaalspoor. Een aantal keer terug gereden naar een situatie waar we dachten nog op de juiste weg te zitten. De tijd tikte door. Voor we er erg in hadden gingen we richting de 30 minuten vertraging. Vlot zijn we naar de volgende TC gereden. Beiden nog gefrustreerd door onze misser in het eerste deel, kwamen we maar niet in ons ritme. De fouten stapelden zich op. We kwamen als laatste aan op de rust in Genk. Het kwaad was al geschied. Uiteindelijk toch meer dan 30 min te laat gearriveerd in etappe 1. We werden achteraan in het klassement gezet: 99ste! De volle mep aan strafpunten. Een deuk in ons ego…! Geen tijd om te bezinnen. Snel een heerlijk broodje gegeten en gelijk door met traject twee. We herpakten ons. Maar de lol was er vanaf. Weg goede klassering. Nog steeds frustratie over ons slechte begin. Het ritme waar we op hoopten, kwam niet terug. De strategie vanaf nu; de routeopdrachten in eigen tempo afwerken. En de klok scherp in de gaten houden. Krap in de tijd: routeopdracht afbreken, gemiste controles incasseren en rechtstreeks naar de volgende TC. Dat werkte. We zaten weer een beetje in ons ritme van vorig jaar. Maar een traject net voor het einde afbreken blijft pijn doen. In traject 3 deden we hetzelfde. Strafpunten waren niet te vermijden. We missen nog gewoon tempo.

Als hekkensluiter kwamen we aan in Bocholt. Moe gestreden en nog steeds gefrustreerd van het rommeltje dat we er van gemaakt hadden in het begin. Uiteindelijk nog terug weten te krabbelen tot plek 41 in de klasse. De equipes Rene Van Bussel / Arenso Bakker en Frank Moonen / Peter Hoens hielden gelukkig de LHRT eer hoog met een 29ste en 32ste plek. LHRT pechvogels Roger Van Bussel / Jaap Tak vielen helaas uit met een gebroken aandrijfas. Het buffet na de finish lieten we ons goed smaken. Een glimlach kon er weer vanaf. Op weg naar huis de dag nog eens geanalyseerd. Hadden we het leuk gehad…nee. ;-) Volgend jaar revanche… ja, dat zeker! We komen terug! De Moustache classic is en blijft een hartstikke leuk evenement! Een aanrader!

Equipe 93
Jeroen Engels / Jan-Peter Ambaum

 

 

 

VOORAF

Vanmiddag gaat onze tiende Nacht Om de Lange Jan van start. Reglement nog even doorkijken, tanken en even terug denken aan vorige edities van de NOL. Herinner me diverse uitzetters waaronder Erwin Berkhof, Erik Hartman, Rutger Kwant en Carl Verboom. Ieder met hun eigen specialismen en specialiteiten. Herinner me ook dat de NOL ooit een complete nachtrit was en vroeg in de ochtend eindigde i.p.v. laat in de avond, zoals nu. Met als gevolg nachtelijke ongemakken zoals dichte mist, sneeuwbuien en gladheid. Hoewel, de NOL van vorig jaar kende ook een behoorlijk heftige avondetappe met zware regenval en daardoor veel tijdsoverschrijdingen. Deze tweede helft maakten we toen niet mee: uitgevallen met elektrische problemen. Geen licht… Ja, je bouwt steeds meer apparatuur en lampen in en op de auto en dan begeven de vermoeide, oude draadjes het. Intussen heeft Jaap het hele elektrische systeem opnieuw opgebouwd met verse draden, gescheiden zekeringen enz. Dat moet vanavond dus goed komen.

Het uitzetten is deze keer honderd procent in handen van Carl. Dat betekent goed de kaart bekijken op details zoals fietsjes, bermlijnen, watertjes en nepaansluitingen. Dan de constructies: een hele tijd gaat alles feilloos en op het moment dat je aandacht verslapt, klopt er iets niet en moet je construeren. Scherp blijven dus. En zou er dit keer een pontveertje in zitten?
De systemen zijn bekend. Alleen de systemen 'weg rechts, weg links laten liggen' en 'routebeschrijving op de kaart' hebben we al lang niet meer gehad. Jammer dat er geen ingetekende lijn met barricades inzit, een van mijn favorieten. We zien wel een beetje op tegen de avondetappe: in het donker rijden en toch alle controles zien is niet onze specialiteit.

jajo1

ACHTERAF

Traject 1 begon met een regularity op industrieterrein De Hoef. Systeem 'weg rechts, weg links laten liggen'. Ging als een speer! En op de seconde nauwkeurig, dat overkomt ons niet vaak.
Na dit pittige begin een stukje grensbenadering met een fietsje dat bij de Expertklasse later nog tot enige discussie leidde: een fietsje naast de weg dat op z'n kop was getekend, wat niet conform de legenda is, moet je dit nu wel of niet als een fietspad beschouwen en dus omzeilen. Je kunt je inderdaad afvragen of het manipuleren van minieme details in de kaart zulk soort twijfelingen niet in de hand werkt. Wat is nu wel en wat is nu niet als fout bedoeld? Het fietsje speelde bij de Sport gelukkig geen rol, maar het was de bedoeling dat de Expert het 'fietspad' omzeilde. Daarna, tot de avondsnack, het systeem 'pijlen kortste route', soms in de vorm van een 'blinde lijn'. Gewoon kaartlezen en goed meten, met weinig moeilijke constructies. Prachtige route en heerlijk doorrijden. Wel een beetje last van tourklassers die ons geen ruimte gaven en met een slakkengangetje door bleven toeren. Heel afleidend waardoor we, achteraf gezien voor niets, een stukje route opnieuw hebben gereden omdat we vergeten waren op de controles te letten. Waren we wel meteen van de desbetreffende tourklasser af…
Eén constructie sprong eruit. Op een nieuw industrieterreintje in de buurt van de Betuwelijn, kwamen we via een nieuwe weg, 'gedwongen' op een blanco stukje kaart terecht. Eindelijk een uitdagende puzzel. Hoe kon je toch bij de voet van de pijl komen, terwijl de oude weg ernaartoe niet meer bestond? Zo snel mogelijk een kaartweg opzoeken en de route ophalen is dan de oplossing. De Betuwelijn was makkelijk te vinden en via de parallelweg die wel op de kaart stond een omrijconstructie gemaakt naar de voet van de pijl. Kostte aardig wat denk- en rijtijd, maar leverde wel twee controles op. Goed gevoel. Wat bleek, Carl had deze kortste route naar de voet van de pijl over het hoofd gezien en de daaruit voortvloeiende problemen voor de sportklasse niet bedoeld. De hele pijl met omgeving, inclusief de twee controles, werden geneutraliseerd. Jammer voor ons, wel tijd aan besteed maar geen beloning.
De middagetappe leverde slechts één fout op: een kleine wegverlegging niet gezien op een industrieterreintje bij Ochten waardoor je een stukje route miste. Dat moest je ophalen en leverde een tweede U. En wat tijdsoverschrijding door de onbedoelde omrijroute, blokkerende tourklassers en gesloten spoorwegovergangen. De snelheidscontrole bij Ederveen leverde ons slechts 8 strafpunten op, maar bleek voor veel deelnemers bepalend te zijn voor hun positie in het klassement. Hierover later meer.
We bleken na deze etappe tweede te staan in de Sportklasse. Dat ging 's avonds veranderen.

2 lancia

De avondsnack bij de Goudreinet was goed en zeer snel uitgeserveerd.
Intussen was het aardedonker, zo donker dat we een passeercontrole en een stempel misten, die wel langs onze route hadden gestaan. Als je licht er niet opvalt, zie je ze niet. Het traject 'punten vrije route' was erg leuk. Een weggepoetst industrieterrein met een aantal punten getekend op een blanco achtergrond. Gelukkig bestaat een industrieterrein meestal uit een netwerk van kaarsrechte wegen, dus het was niet al te moeilijk de wegen in kaart te brengen en de punten met bijbehorende controles op te sporen. Je moet ze alleen wel op je controlekaart noteren. De G bij punt 6 had ik wel op al mijn lijstjes genoteerd, maar niet op de controlekaart. Derde fout binnen!
Ook 'routebeschrijving op de kaart' was leuk, maar het kostte veel tijd om de Gelderse hunebedden en begraafplaatsen op de kaart te vinden. En kwam het kaarttekentje voor de begraafplaats nu wel of niet precies overeen met de legenda?
Verder 'grensbenadering' en 'pijlen kortste route'. Een driehoekje dat gedeeltelijk samenviel met de grens niet gezien en een kortste route over het hoofd gezien, domme fout. Score: vijf fout in het avonddeel.

2 saab

De snelheidscontrole bij Ederveen leverde een hoop discussie op. De straf die je bij een snelheidsoverschrijding opliep was namelijk afhankelijk van de mate van overschrijding. Hoe groter de overschrijding, hoe hoger de straf. Dat klinkt zoals gebruikelijk, maar dit keer zat er een formule achter de berekening. Stel je mag 30 km/h rijden. Het echte maximum wordt berekend door daar 10 procent bij op te tellen. In dit geval wordt dat 33 km/h. Vervolgens wordt je overschrijding berekend. Stel je rijdt 43 km/h, dan heb je 10 km/h echte snelheidsoverschrijding. Dit getal wordt gekwadrateerd, wat 100 geeft. Vervolgens wordt dit kwadraat met een vaste factor 0,3 vermenigvuldigd, hetgeen 30 geeft. Dus 43 km/h in een 30 km-zone, geeft 30 strafpunten, oftewel één controle. Rijd je daarentegen 53 km/h, dan krijg je volgens dezelfde berekening 120 strafpunten, oftewel vier controles. Iemand die 60 km/h per uur reed in dezelfde zone kreeg 219 strafpunten, oftewel meer dan 7 controles. Met andere woorden, de straf neemt explosief toe. Je kunt je afvragen of dit wel of niet terecht is. Voorzitter Kees van Hattum vertelde tijdens de prijsuitreiking dat het steeds moeilijker werd om vergunningen te krijgen voor een rit. Een fenomeen dat iedere organisator beaamt. Voornaamste reden is de enorme snelheid waarmee sommige deelnemers door bewoond gebied rijden. Hoe dit te beteugelen? Straffen uitdelen, daar is iedereen het mee eens. Meestal is de straf echter niet exact gekoppeld aan de mate van snelheidsoverschrijding bv. een bepaald aantal strafpunten voor een overschrijding tussen 0 en 10 km/h, een iets hogere straf voor een overtreding tussen 10 en 20 km/h enz. Gevolg: iemand met een overschrijding van 11 km/h krijgt dan net zo veel straf als iemand met een overschrijding van 20 km/h. Er is dus geen exacte koppeling tussen de mate van snelheidsoverschrijding en het aantal strafpunten, wat wel het geval is met het toepassen van het rekensysteem van de NOL. Wellicht heeft de AMAC met deze NOL een nieuwe trend gezet. Maar heren uitzetters, zorg ook dat het tijdschema haalbaar blijft, want een te krap tijdschema vormt de basis voor onze snelheidsoverschrijdingen. Bij deze NOL was dat overigens goed voor elkaar.

2 alfa

Wat erg goed was dat Expert en Sport andere TC's hadden dan de Tourklasse. Hiermee werd vermeden dat er chaotische toestanden ontstonden bij de TC's, zoals bij sommige andere rally's. Wat minder was, was dat de Tourklasse samen met de andere klassen werd gestart, waardoor er ongewenste irritaties kunnen optreden. Beginnende equipes hebben er geen idee van dat je ruimte moet geven aan andere deelnemers.
Deze NOL had wederom geen pontje, wel fietsjes en doorgetrokken bermlijnen. Dat was zoals wij verwachtten. De kaartmanipulaties waren echter voor de Sport op één hand te tellen, als je alle weggepoetste wegen niet meetelt. Hadden we toch in de Expert moeten inschrijven, in de hoop daar meer uitdaging te vinden? Maar in het donker rijden is niet onze hobby, vandaar onze twijfel.
Het kaartmateriaal was uitstekend en de route mooi met net genoeg onverhard. Maar, onze achtste plaats had met gemak een eerste kunnen zijn, als we de twee langsrijders gezien hadden. De controles en stempels blijven 's avonds moeilijk zichtbaar, iets waar meerdere deelnemers last van hadden. Een oorzaak kan zijn dat ze vrij ver van de weg af stonden en de stempels geen reflectielijntjes hebben…

Tot slot: we hebben heerlijk gereden en een plezierig gevoel aan deze NOL overgehouden. Volgende keer doen we weer mee, maar gaan er dan wel vanuit dat er iets meer uitdaging in zit, ook in de Sport.
Carl en alle marshals, bedankt voor jullie inspanning!

Jaap & Joke Beck

2 volvo

foto's Dick Groen | klik hier voor meer foto's van de NOL:  www.autopics.nl

 

 

foto's: Niko Bloemendal

Historie

De Drie Provinciën Rally ontleent zijn naam aan de vroegere Drie Provinciën Rit van de RAC-Noord. De DPR was een fameuze en zware kaartleesrit tellend voor het NK, die zich hoofdzakelijk in Drenthe afspeelde. In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw hebben mijn navigator Jaap Daamen en ik, heel wat dagen en nachten door het Drentse land geploegd. Ja geploegd, want er was altijd erg veel onverhard in de DPR. We hadden het toen dan ook nooit over de Drie Provinciën Rit, maar over de Drentse Prut Rit.
We reden toen met moderne auto’s, maar dat zijn natuurlijk de klassiekers van vandaag!

Rallycontrol

Het mooie initiatief van Jaap Rallycontrol Jongman om de DPR weer nieuw leven in te blazen was voor ons onweerstaanbaar. Dat wilden we weer meemaken. In 2015 met de Mini Cooper ingeschreven en de DPR liet ons inderdaad “genieten” van menig modderweggetje. Met moeite konden we door de slechtste stukken komen, maar het was prachtig. Maanden later vielen er nog emmers zand onder de Mini vandaan. Zwaar maar eerlijk. Dat smaakte naar meer. En een leuke rally maakt reclame voor zichzelf. Maar liefst 107 equipes meldden zich aan de start van de DPR 2016 in Steenwijk.

a33

DPR 2016

Wij natuurlijk ook weer ingeschreven en ons mentaal voorbeid op het natuurgeweld. Want op de laatste zaterdag van oktober verwacht je natuurlijk storm, regen, glibberige wegen, afgevallen bladeren. Kortom herfst. Niets van dat al bij de DPR 2016. De hele dag een strakblauwe lucht en aangename temperaturen. De cabrio-rijders konden hun dakje inklappen en de officials langs de route hun campingstoeltjes en tafeltjes uitstallen.

De uitzetters Carl Verboom en Rutger Kwant hadden toch het verstandige besluit genomen om veel minder onverhard in de route op te nemen dan de vorige keer. En de zandpaden die wel gereden moesten worden, waren door het ontbreken van regen nu net zo goed te berijden als asfaltwegen.
Die stralende zon is prachtig, maar heeft eind oktober ook een flink nadeel. De zon staat namelijk aan het eind van de middag zo verblindend laag dat het verloop van de weg niet of nauwelijks nog te zien is. Laat staan controles langs de route.
Dat de voorruit net zo oud is als de auto, speelt natuurlijk ook een rol. De honderden krassen, pitten en strepen waren prachtig te zien bij dat tegenlicht. Misschien toch maar een keer een nieuw ruitje monteren.

a31

Route

Twee bekwame uitzetters, die niets aan het toeval overlaten, zorgden voor een technisch vrijwel foutloze rally. Het tijdschema was prima. Soms zelfs wat aan de ruime kant.
Twee verschillende uitzetters, dus ook twee verschillende stijlen. Wij hebben altijd met de trajecten van Rutger meer moeite, dan met de trajecten van Carl. De kaartleesvallen van Rutger matchen op de een of andere manier vaak niet met ons DNA. Bij Carl hebben we meer het gevoel dat we de boel doorgronden. Wat trouwens niet wil zeggen dat we het dan ook allemaal goed doen. Want de soms eenvoudig lijkende constructies wiegen je in slaap. Een hele mooie val vonden we een constructie in de grensbenadering bij Witharen, waar je een simpel lusje met de klok mee moest uitsnijden. Ter plekke werd door een dwangpijl de rijrichting anders dan gepland. “So what” zou je denken, maar dat was letterlijk te kort door de bocht. Je kon namelijk door de grenslijn heen nog halverwege in dat lusje komen om in de juiste richting te gaan rijden. Dat werd beloond met een keercontrole, maar daarna moest je pas echt wakker worden, want door datzelfde lusje nu als keerlusje te gebruiken (tegen de klok in) kon je de route weer bij dat lusje oppakken in de juiste richting.
Vlak voor de finish werd de Expertklasse nog getrakteerd op een toch wel heel ludiek gevalletje kaartlezen, namelijk punt 7 van de “Punten vrije route”. Het punt lag in het land, niet op een kaartweg. Hoewel wij dat gebied kennen als onze broekzak (Wij organiseerden bij de vorige ROZ-Classic daar een test) zakte onze broek (met zak en al) toch behoorlijk af toen we ter plaatse kwamen. Twee stempelcontroles op ongeveer 10 meter van elkaar! Iene miene mutte, tien pond grutten 10 pond kaas. We namen de Z en niet de V. Waarom dat goed was weten we nog steeds niet.

Suggesties

Was dan verder wel alles helemaal 100%? Nee, dat is waarschijnlijk nooit en nergens het geval. Het kan altijd beter. We zouden als suggestie een paar aanbevelingen willen meegeven:
Probeer industriegebiedjes en bebouwde kommen nog wat meer te vermijden. Landelijk rijden is zo veel leuker! En voorkom zoveel mogelijk dat deelnemers van de verschillende klassen tegengesteld aan elkaar moeten rijden. En bedenk ook dat op het PC-scherm vertekende, niet meer aansluiting gevende situaties heel erg duidelijk zijn, maar dat dat in een hobbelende voiture toch heel anders is.

Conclusie

Beschouw bovenstaande suggesties alleen als opbouwende kritiek, want we hebben een heel erg leuke dag beleefd. Lekker gereden met vaak scherp kaartlezen, prima lunch en diner en een snelle rekenkamer. De DPR was een goed georganiseerde rally. Absoluut een aanrader voor volgend jaar.

Startnummer 3: Adrie Brugmans – Jaap Daamen

 

 

 



Vrijdag 7 en Zaterdag 8 oktober was het zover. Onze 2e Legend wedstrijd verreden op de prachtige klassementsproeven in en om Etten Leur en Roosendaal tijdens de Internationale GTC Rally.

Vrijdagochtend was het zover, om 7:00 afgesproken op PSG den Goubergh in Roosendaal samen met Robert Wolter en Rob Schreurs in de Mini om samen te gaan verkennen. Begonnen met de documenten controle en na het stickeren van de verkenningsauto samen op pad gegaan om alle 8 proeven te gaan verkennen.

Rond de klok van 11:30 was Marc Maas er met de auto en spullen om de serviceplaat in te richten. Rond de klok van 12:30 moest de auto worden aangeboden voor de geluidskeuring en technische keuring en deze heeft de Volvo natuurlijk met vlag en wimpel doorstaan.

Na een lange dag verkennen was het zaak de scherpte te krijgen voor de wedstrijd en deze was dan ook direct nodig. Op vrijdagavond stonden 5 proeven op het programma bestaande uit 1x de showproef bij het serviceterrein en startpodium op de locatie van PSG den Goubergh en 2 boucles van 2 proeven (Wernhout en De Hel in Achtmaal). Helaas hebben we op vrijdagavond een enorme rekenfout gemaakt door onze ideaaltijden te berekenen op basis van de totaal proefafstanden uit het bulletin en niet de totaalafstanden van de proef tot op de Fly Finish. Hierdoor hebben we op alle proeven een 10 tot 20 tal seconden te laat geklokt en een enorme hoeveelheid startpunten opgelopen gezien de afwijking wordt berekend op tienden van seconden. Daarnaast bleek dat we in het startveld met onder andere BMW 325's, een Audi Quattro en een Triumph V6 en V8 we te veel vermogen te kort kwamen op de showproef op Den Goubergh om de ideaaltijd te benaderen. Na het te hebben teruggerekend zouden we de vrijdagavond anders ruim aan de leiding hebben afgesloten maar fouten horen erbij en we moeten nog veel leren in het Legend spelletje. Verder liep de auto op de proeven fantastisch, gelukkig was de avond na 5 proeven wel voorbij want op de laatste rondom in Achtmaal brak de ophangbeugel van de uitlaat af. Dit heeft Marc gelukkig vrijdagavond nog perfect weten te repareren. Uiteindelijk hoorden we zaterdag dat we de vrijdagavond op een 10e plaats algemeen afsloten.

simons6

Zaterdag was het weer vroeg aanwezig zijn, om 9:00 alles voorbereiden voor een lange dag met 12 klassementsproeven. Toen we de tussenstand kregen en zagen dat we het absoluut niet goed hadden gedaan waar we dachten dat we er dicht tegen aan zaten realiseerden we onze fout en hebben we snel alle berekeningen aangepast voor de proeven op zaterdag.
Klassement was een kansloze kwestie dus het doel was ritme opdoen en leren van de fouten van de vrijdag om volgend jaar deel te nemen aan alle Legend wedstrijden (nader te bepalen door de KNAF welke dit worden) in het KNAF kampioenschap.
De zaterdagochtend begon met 2 boucles van 2 prachtige proeven: Wouwse Plantage en Roosendaal. Op KP6 Wouwse Plantage zaten we er meteen goed bij met een 5e tijd op 0,6 seconde van de ideaaltijd gevold door een 3e tijd op 0,4 seconde van de ideaaltijd op KP7 Roosendaal. In de 2e boucles wilden we er alles aan doen er nog dichter bij te zitten en dit lukte met een 4e tijd op 0,2 seconde van ideaal op KP8 Wouwse Plantage en een derde tijd op 0,3 seconde van ideaal op KP9 Roosendaal. Tussendoor een korte service en daarna een langere service met even tijd om een broodje te eten alvorens we de afsluitende 2 boucles van 4 proeven gaan rijden: Showproef Den Goubergh, Industrieterrein Etten Leur, Rucphen Klappenberg en Klein Zundert. Beide keren op Den Goubergh verloren we hier weer veel terrein ten opzichte van de meeste jongere en krachtigere auto's. Op de overige proeven zaten we er echter super bij met een 3e (1,0 seconde van ideaal) en 7e (1,9 seconde van ideaal) tijd op Industrieterrein Etten Leur, een 1e (0,1 seconde van ideaal) en 2e (0,3 seconde van ideaal) tijd op Rucphen Klappenberg en 2 keer een 1e (0,1 seconde van ideaal en 0,7 seconde van ideaal) tijd op Klein Zundert.

simons7

Uiteindelijk hebben we de wedstrijd afgesloten op een 6e plaats.

Al met al kijken we tevreden terug op de wedstrijd en hebben we laten zien dat we dit spelletje goed beheersen. Helaas geen algemeen klassement mogelijk door de rekenfout op vrijdag en 3x tijdverlies op de showproef op Den Goubergh echter hebben we veel geleerd en kijken we uit naar een volledig seizoen in het moderne veld voor volgend jaar. We hopen echter wel dat de organisaties gaan kijken naar de mogelijkheid om de gemiddelde snelheid op te voeren, de snelheidgrens eraf te halen, maar aller belangrijkste deelname aan de Legend aan eisen te laten voldoen of te gaan werken met een coëfficiënt op basis van leeftijd en motorinhoud of gewicht van auto zoals dit in wedstrijden als de Boucles al gebeurd.

Dit was de laatste wedstrijd voor ons dit jaar met de Volvo, in de winterperiode gaan we de nodige aanpassingen en verbeteringen aan de auto doen om volgend jaar fris en scherp aan de start te verschijnen van de Legend wedstrijden.

Rogier gaat zich nu voorbereiden op de Nacht van Nederland welke volgend weekend al op de agenda staat. Samen met Paul Zweers zal hij daar aan de start verschijnen en proberen zijn 4e algemene overwinning in deze wedstrijd te behalen.

Rogier Simon

simons4