Perfecte rit uit de koker van Remco Luksemburg

Zondag 16 december reden we de 1e Finalerit. Ons werd een intensieve dag vol puzzels en vallen voorgeschoteld, waar elke deelnemer volop van heeft genoten. Het is dan ook met veel plezier dat wij een verslag van deze rit schrijven.

De 'firma' Luksemburg & Co staat bekend om hun rallyprestaties. Al jong ging Remco met zijn ouders mee op de achterbank en zo werd het navigeren hem met de paplepel ingegoten. Dat heeft geresulteerd in, momenteel, dé beste navigator van Nederland. En als zo'n navigator een rit gaat uitzetten, dan weet je dat het een toprit gaat worden met heel veel uitdagingen.

De eerste uitdaging was het reglement. De hele dag alleen rode, witte en gele wegen en zo min mogelijk oranje wegen. In de ochtend het systeem pijlen kortste route. Bovendien mocht je pijlen die niet aan de beurt waren wel berijden maar alleen in tegengestelde richting, wat heel tegennatuurlijk is voor een navigator. In de middagetappe moesten we pijlen en punten op één na kortste route rijden wat makkelijk lijkt, maar er waren heel veel mogelijkheden. De herconstructies na een keercontrole of een niet bestaande situatie moesten in de ochtend en middag ook op een verschillende manier aangepakt worden. Jaap riep 's middags dan ook regelmatig als we moesten herconstrueren: 'niet vergeten een geheel nieuwe op één na kortste route te construeren naar de volgende punt of pijl!'. Wat natuurlijk heel wat anders was dan in de ochtend, toen we bij een herconstructie de geplande hoofdroute op de eerstvolgende mogelijkheid moesten proberen op te pakken. Al met al was het de hele dag heel erg opletten en vooral goed het reglement in de gaten houden.
Remco had alle deelnemers wat voorbeelden toegestuurd, zodat we ons optimaal konden voorbereiden. De week ervoor deze voorbeelden gemaakt en zo even kunnen oefenen met de systemen. De gemiddelde snelheid was tussen de 25 en 30 km/h afhankelijk van de klasse en de etappe, wat ons al deed vermoeden dat de moeilijkheidsgraad vrij hoog zou liggen. Het was duidelijk dat de hele dag een hoge concentratie vereist zou zijn. De kans om in te dutten kreeg je absoluut niet.

v int

De nacht ervoor was er sneeuw gevallen, dus lekker bijtijds vanuit Almere vertrokken richting St. Oedenrode. Start, lunch en finish waren in de Vresselse Hut. Het reglement hadden we geprint, maar de bulletins en voorbeelden alleen digitaal bekeken. Omdat er sneeuw lag, werd het tijdschema los gelaten, wat altijd erg prettig is. Maar toen we de routekaarten hadden ontvangen en wilden starten, raakte ik even in paniek! De startsituatie op de kaart was onherkenbaar. Na enig overleg bedachten we ineens dat er een aanlooproute van 20 km was! En ik herinnerde me dat ik ergens in de bulletins de instructies voor de aanlooproute wel gezien had, maar nooit geprint. En natuurlijk op de telefoon niet meer terug te vinden. Jaap naar binnen gerend en vader Piet Luksemburg vertelde dat we via de snelweg naar Oirschot moesten rijden. Ja, was inderdaad op de kaart te zien dat daar de echte start was. Maar wij als polderprovincialen wisten niet waar de snelweg was, laat staan waar Oirschot lag. Navigatie erbij gehaald en die bracht ons gelukkig naar Oirschot, waar ik de situatie herkende. Poeh, de echte start bereikt. Lekker rustig begin van deze rit!

Wat kwamen we onderweg zoal tegen. Heel veel leuke wegen, maar uiteraard ook veel keercontroles en ritpijlen omlaag die een meestal onbegaanbare blubberweg, die wel op je gepande route lag, blokkeerden. Verder veel lange pijlen met een ingewikkelde vorm en kleine stukjes weg van de verkeerde kleur (blokkeerden dus). Ook op de computer had Remco zich uitgeleefd. Hij had niet alleen sommige wegen van een andere kleur voorzien, maar ook menige weg verlegd en aangezien je alleen over kaartwegen mag rijden, moet je deze wegen negeren met de nodige gevolgen. Zo waren sommige pijlen en punten helemaal niet meer bereikbaar! De gevolgen van dit alles: herconstructies en soms nog meer herconstructies, die ook nog eens aan het reglement moesten voldoen. Het was heerlijk puzzelen met elke keer weer een verrassing die weer een nieuwe puzzel opriep. En wat heel fijn was, de controles waren goed zichtbaar opgesteld en stonden precies daar waar je ze verwachtte. Heel goed voor het zelfvertrouwen.

Eén voorbeeld uit de ochtendetappe. Van pijl 8 naar pijl 9 rijd je gedwongen over een stukje oranje weg, wat mag indien er geen keus is. Pijl 9 rijden was een kwestie van goed navigeren. Naar pijl 10 moest je het kaartfragment verlaten via de gele weg richting het zuidoosten (zie pijl). Dus je wilt na pijl 9 meteen rechtsaf gaan op het gebogen, gele weggetje langs de snelweg, echter die wegaansluiting blijkt niet te kloppen qua vorm en qua plaats, dus weg negeren en via driehoekige keerlus weer terug omhoog naar de geplande route.

v kaart2

Onderweg krijg je een opvanger met een herstelopdracht die je toch het gebogen, gele weggetje instuurt. Daarna ga je de eerste weg rechts (want via tweede weg is wel korter, maar oranje) en rijd je pijl 9 bijna helemaal tegengesteld (niet afsnijden, want verbindingsstukje is ook oranje) om ten slotte richting pijl 10 te 'ontsnappen'. En wat een genot als je dit alles oplost.

De 1e Finalerit is een uitstekende rit zonder flauwe grappen zoals watertjes die de weg onderbreken, viaducttekentjes, fietsjes, veel te kleine stukjes gekleurde weg en scherprijders. Wel hier en daar een duidelijke bermlijn, een zichtbaar stuk weg van de verkeerde kleur (ik gebruik wit ledlicht en daarmee zie je de verschillen erg goed). Kortom, geen gemene instinkers, maar wel goed logisch denkwerk.

In de ochtend maakten we vier fouten, waarvan twee door een verkeerde interpretatie van het reglement. In de middag één fout. Dit resulteerde in een eerste plaats in de B-klasse.
We hebben een heerlijke dag gehad en danken Remco, zijn ouders en de andere controleurs hartelijk voor al het door hen verzette werk. We hopen dat de 'firma' Luksemburg & Co volgend jaar weer zo'n perfecte rit wil uitzetten en raden iedereen aan om dan deel te nemen. Niet alleen is het heel leerzaam voor de navigator (je hersens worden opgerekt), maar het is ook een heel plezierige rijrit.
Verder de felicitaties aan alle andere prijswinnaars. Elders op deze site is de complete uitslag van de A-, B- en C-klasse te vinden.

Joke (& Jaap) Beck

 

 

 

Het weekend na de NOL, (ik had weer eens tijd voor andere zaken) werd de 45ste editie van de Hornenacht verreden.

Een paar jaar geleden benaderde Jaap Jongman mij of we die niet eens samen zouden rijden. Ik was daar toen niet zo happig op, want ik had begrepen dat er bij de ritten van de club uit Weert erg hard gereden moet worden. Ik werd echter gerustgesteld door Ad van der Werf: “valt reuze mee hoor, ’t is NRF, 36 km/uur gemiddeld…” Ik heb het geweten. Met toch wel aardig doorrijden waren we na de eerste etappe met een rijtijd van ongeveer 3 uur al 56 minuten te laat. Al bijna gediskwalificeerd dus. Gelukkig konden we reglementair korter pauzeren, en ben ik na de pauze meteen maar begonnen met het tempo te verhogen, maar in de tweede etappe pakten we toch nog 19 extra minuten tijdstraf. De BMW was dat jaar nog te jong om in de Classic Sportklasse mee te doen, maar we pakten met 4 fouten en 75 tijdsoverschrijding wel ruim de overwinning in de open Sportklasse, en “overall” waren we tweede.

In 2017 had Jaap andere verplichtingen, en vormde ik met Peter Staal een equipe. Dat jaar was het niet toegestaan om korter te pauzeren, dus meteen maar lekker op het gas. Het ging dat jaar wat moeizamer voor wat de controles betreft (13 fout), maar met de tijd viel het ondanks de weersomstandigheden mee, “slechts” 51 minuten te laat. Weer pakten we open Sportklasse, maar met een klein verschil van minder dan één controle, en overall zou dat goed zijn geweest voor de zevende plaats.

carl

 Deelname in 2016  en in 2017

En nu dus mijn derde deelname, weer met Jaap Jongman. De BMW was inmiddels te oud voor de Open Sportklasse, en dus deden we mee in de Classic Sportklasse.

Op zaterdag 17 november hadden we om 14:45 uur afgesproken op de carpoolplaats in Heteren, en extra zwaarbeladen reden we richting Weert. banden

Ik had namelijk voor de Volvo nog een set winterbanden die ik niet gebruikte in mijn garage staan, en die had ik verkocht via Marktplaats. De nieuwe eigenaar zou het setje komen ophalen op het parkeerterrein van de startlocatie, de Schuttershoeve.


Bij de Schuttershoeve, vlak bij Altweerderheide, was het al gezellig druk, er was koffie met vlaai, de winterbanden kon ik vrijwel direct overdragen aan de nieuwe eigenaar, en om 17:33 uur gingen we van start. De eerste etappe had een lengte van 93,8 km en een rijtijd van 2 uur en 45 minuten, en bestond uit 5 trajecten, nl. IL, pijlen-punten, IL-blinde lijn, grensbenadering en bol-pijl.

Het eerste foutje maakten we al snel. Op de kaart stond een perkje ingetekend, naar onze mening groter dan de situatie in het veld. De route was echter niet op te halen, dus gingen we, na even goed te hebben gekeken op het perkje, maar weer verder. Later bleek er op dat perkje toch een scherprijder te hebben gestaan. Dit traject eindigde net ten noorden van de grens met België in de buurt van Stramproy.

hnacht8

Het tweede traject voerde ons België in, en dit traject pijlen-punten werd vrijwel probleemloos afgelegd. Ook met het tijdschema klopte het nog goed. Het volgende traject konden we probleemloos rijden, ik zag echter een langsrijder over het hoofd. Helaas, maar bijna onvermijdelijk gezien het formaat van de routecontroles… De finish van dit traject lag ten zuiden van het Belgische Neerkreiel, en het volgende traject was grensbenaderen.

In dit traject maakten we twee fouten. We zochten op de verkeerde plaats naar een keerlus, en bij het oplossen van een “licht is rijden” misten we de goede controle, waarschijnlijk wederom niet gezien… Dit traject eindigde ten noorden van Bocholt, en daarna begonnen we aan het laatste traject van de eerste etappe, bol-pijl. Dit traject bracht ons weer terug in Nederland. We reden de bol-pijl foutloos, en met slechts twee minuten tijdstraf kwamen we weer bij de Schuttershoeve voor de pauze.

Bij de Schuttershoeve stond inmiddels een buffet klaar, en de deelnemers lieten het zich goed smaken. De tussenstand gaf aan dat we op een gedeelde tweede plaats stonden, echter onze tijdstrafpunten stonden daar nog niet bij. Ik ging dus maar uit van een vierde plaats, niet slecht gezien het deelnemersveld.

Na de pauze vertrokken we voor de tweede etappe. Ad had verteld dat dit jaar de eerste etappe sneller af te leggen was dan de tweede. Gelukkig hadden we nog 58 minuten speling tot de diskwalificatiegrens. De tweede etappe werd geheel in Nederland verreden, en bestond uit vier trajecten: pijlen, visgraat, BARIL en punten vrije route. In het lastige eerste traject maakten we drie fouten: wegEen verlegde kaartweg herkenden we niet als zodanig, op een industrieterrein losten we een ingewikkelde constructie verkeerd op, en we probeerden een weg in de route op te nemen die maar één bermlijn had. We liepen in dit traject ook wat achterstand op het tijdschema op.

 

De visgraat liep, nadat er eerst wat communicatieproblemen waren, gesmeerd. We reden soepel en snel, maar maakte toch twee fouten. We reden een parkeerplaats op en af, maar er stond een bordje “eigen terrein”. Ik had het wel zien staan, maar realiseerde me niet dat er reglementair geen gebruik van mocht worden gemaakt. En aan het eind van het traject misten we een controle op een rechtdoorrijder…

In de buurt van Nederweert en Ospel ging het verder met de BARIL. Al vrijwel direct maakten we een fout met een situatie waar de voorgenomen route niet te rijden was. Dit was helaas weer een geval van miscommunicatie. Bij een kruising waar we rechtdoor wilden kon dat niet. Rechtdoor was een fietspad, en vóór de kruising stond een verkeersbord dat ons rechts- of linksaf dwong. bordIk zag het bord en vertelde Jaap dat we gedwongen links of rechts moesten, maar hij zag alleen het fietspad, en niet het verkeersbord.

Het ene betekent gewoon eromheen, het andere proberen om vanuit een andere richting nogmaals proberen om het fietspad in de route op te nemen. Het verkeersbord dwingt je namelijk de route te wijzigen voordat je bij het fietspad bent, en officieel weet je dus nog niet dat je er echt niet in kunt. Verderop in dit traject maakten we een fout bij het bepalen van de kortste route om een barricade. En weer een beetje tijd erbij…

hnacht4

Het laatste traject was punten vrije route. Er stonden 30! punten op de kaart waarvan een aantal “blind” was ingetekend. Niet op alle punten stond een controle. Dat vind ik altijd verontrustend: staat er nu echt geen controle, of zoeken we op de verkeerde plaats… Een aantal controles stond niet op een punt. Gelukkig konden we die snel als “fout” beoordelen. We reden dit traject foutloos, en uiteindelijk pakten we in de tweede etappe 30 minuten tijdstraf. Terug bij de Schuttershoeve stond soep en broodjes klaar voor de deelnemers, en toen begon het wachten op de uitslag. Er werd een en ander geneutraliseerd, en uiteindelijk werden we met 332 strafpunten als vierde geklasseerd.
De overwinning ging naar Albert Boekel en Remco Luksemburg, en de equipes Alexander Leurs - Peter van Hoof en Hans van Beek – Peter Rovers legden beslag op de tweede en derde plaats.

Jaap en ik hebben het prima naar ons zin gehad, en we willen de organisatie hartelijk bedanken voor het vele werk en hun inzet. Waarschijnlijk zijn we er volgend jaar weer bij.

 bmw18  bmw30

Enne… wat als de BMW een jaartje jonger was geweest? Dan waren we in de Open Sportklasse met de overwinning aan de haal gegaan. Maar ja, we worden allemaal ouder, zowel mensen als auto’s.

Carl Verboom.

 

 

 

De 50e Nacht om de Lange Jan

Het is een hele eer als niet-lid om een rit van de AMAC te mogen rijden. Je ontmoet zomaar een marshall waarmee je over een Tulpenrallye van de jaren ’90 kan praten. Op zich niet zo vreemd, want dit was de 50e Nacht om de Lange Jan.
De tocht door de nauwe straatjes van een groot aantal rally auto’s gaf wat opstopping bij de boog bruggetjes van Amersfoort, maar iedereen is keurig op tijd. En wordt op het plein voor de majestueuze toren ontvangen met een drankje en een gebakje.
En dan begint het, er waren 11 systemen opgenomen in het reglement en bij elke routeopdracht kon je een ander systeem krijgen, dat was even wennen. We gingen met een neutrale route Amersfoort uit op naar pijl 3, een klein blind pijltje op het industrieterrein in Hoevelaken. Hier staan 4 panden naast elkaar, kies maar een van de drie doorgangen, wij kozen prompt de verkeerde.

sfeerfoto

 

Het zou priegelig blijven tenminste voor mijn ogen in de donkere nacht. Ik had met een vuilniszak gezorgd dat mijn chauffeur niet teveel last had van mijn licht.
Na pijl 4 was er een parallelweggetje getekend, dat er niet was. Dus mijn chauffeur meldt ook niks, wij draaien over een industrieterrein een één na kortste rondje en we halen de foute S op.
Voor TC 2 gaat het mis, ik roep haaks rechts, haaks links maar chauffeurs zien maar één asfalt baan voor hun neus en rijden lekker door. Ik roep stop en we stoppen op een kruispunt. De weg achter mij èn de weg voor mij staan beiden niet op de kaart. Ik zoek naar een weg, die wel op de kaart staat, maar er in werkelijkheid niet is!
U begrijpt een chaos van rally auto’s, we hebben het met Joep ook een keer in de Tulpenrally gehad. De kaart is zo verschillend met de werkelijkheid dat je orientering helemaal weg is en dat kost tijd, veel tijd om het op te lossen.
Dan probeer ik de route op te halen, maar door tijdgebrek lukt dat niet helemaal. Je krijgt voor de omrij route een instructie waardoor reglementair de eerste omrijroute vervalt en je deze niet meer helemaal hoeft te rijden. Dit zou de foute letter J opleveren. Kennis van het hele reglement is cruciaal.

1 jurgen

Dan mis ik een keer een ingetekend fietsje ach, maar dan maakt Carl in mijn ogen een fout. Door de letters “nter”van Meulunteren loopt echt een weggetje en dat is 100 meter korter. Ik heb dat zelf in een rallyhappening van de DHRC een keer gebruikt.
Bij pijl 8 wordt de weg boven èn onder de pijl onderbroken en via de onderste omweg loop je tegen een dichte bermlijn aan. Carl houdt van complexe oplossingen.
Dan kan een zijweg na pijl 9 niet gereden worden en stuur ik mijn chauffeur een grijs weggetje onder Ederveen op. Hij weigert dat wil hij niet inrijden, maar dat vond Carl ook, er stond dan ook een keeropdracht met de N.
Van der Valk in Veenendaal wachtte ons op met broodjes, koffie en fruit en natuurlijk de rally kroket. Aldus gesterkt weer de nacht in,

1 renault

Hotel Uit, na een kruispunt lagen er 4 streepjes boven elkaar, waaruit je kon halen dat daar een parallelweg liep. Heus het kaartmateriaal was perfect verzorgd en zo thuis met een loupe was alles duidelijk.
Dan rijden we Soest in, ik ben thuis en ken elk weggetje. Carl verplaatst de oprit van een achter gelegen weggetje tegenover de inrit van De Stompert en dat klopt niet. Terug naar de keerlus en een stuk van de N413 ophalen.
Via Baarn, Hoogland naar Eembrugge maar een dichte bermlijn noopte tot een omweg via een slingerweggetje langs de Eem. Slecht te meten maar de zijweg lag niet op zijn plaats, door naar Eemdijk maar daar liep de Bloklandse Wetering zo maar door de Vaart weg. Rij een ritje van Joan en je leert dit soort problemen op te lossen. Nog verder doorrijden en op naar TC8 IN.

1 plein

Er zaten twee regularities in de rit, de eerste mislukte want de tijdtabel was niet opgenomen in het routeboek. Bij de tweede viel het op dat slechts 3 equipes in de sportklasse NIET het maximale aantal strafpunten hadden gekregen, bij de experts waren dat er 5.
Toch lagen de gemiddeldes niet hoog, maar denkwerk kost tijd!
Het was inmiddels 3 uur ‘s nachts op naar het ontbijt in hotel Campanile in Amersfoort.

We gingen toch tevreden naar huis, een rit in het donker heeft toch iets speciaals en wij danken Carl en de AMAC en de marshalls voor hun inzet.

Aad Lourens

Equipe # 52: Pieter den Boef - Aad Lourens


Ingezonden bericht van Paul Hooiveld 13 november 2018

Als mede-uitzetter moet ik je toch wijzen op een klein foutje in jouw verslag. Ik ken het weggetje bij Meulunteren ook heel goed, omdat ik in dat gebied zeer regelmatig een avondritje voor de Amac uitzet. Altijd opletten dus of je dit weggetje moet opnemen.
Dit keer heeft Carl het laatste deel aan de oostzijde weggehaald en zelfs de bermlijn dichtgetekend zoals je op de kaartfragmentjes kunt zien. Een geniale grap dus, die wij gelukkig wel zagen (andere dingen zoals een fietsje helaas niet)...

Equipe 50: René van Brandenburg - Paul Hooiveld

meulunteren   meulunteren1

 


Ingezonden bericht van Adrie Brugmans 14 november 2018

Meng me toch even in deze discussie. In mijn ogen is de controle A fout. Dus Aad heeft gelijk en Carl en Paul niet. Om een tekst is er altijd een marge waar geen bermlijnen zichtbaar zijn. De kleur van de weg loopt wel altijd door. Daarom heeft Carl het geel veranderd in lichtgroen en het bermlijntje veranderd. Maar.... wie zegt dat de weg rechtdoor loopt (weg A)? De weg kan prima door het witte gedeelte lopen en ergens in de letter "r" op de oranje weg uitmonden (weg B). Dus een gele weg die overgaat in een witte weg. (Daar zijn meerdere voorbeelden op de stafkaarten van te vinden). Naar mijn mening had Carl het hele witte vlak binnen de "tekstmarge" lichtgroen moeten maken, want groene wegen bestaan niet. Dan was de A wel goed geweest….

Equipe 14: Peter van der Lans - Adrie Brugmans

meulunteren2

 

 

 

 

De 8e Nacht van Nederland

Wij deden voor het eerst mee in deze 8e editie van de Nacht van Nederland. Ik dacht lijkt me ook wel leuk een nachtrally, mijn vouw die navigeert vond het oké. Later hoorde zij van andere equipes bij een andere rit dat het 600 km was dat had ik nog niet verteld. Een citaat luidt dat je beter om vergiffenis kan vragen dan om toestemming.

Het voordeel van zo’n nachtrit was dat je zonder stress naar Wijk bij Duurstede ging en er toch onbevangen aan begon. Voor de start nog een briefing over de ins en outs van de uitzetter Erik van de Klundert. Geen overbodige luxe bijvoorbeeld geen foutcontroles en een RC van een andere klasse toch genoteerd wordt niet bestraft, want dan heb je de RC van jouw klasse al gemist. Drukwerk van de kaarten was goed leesbaar maar een gekartelde bermlijn of versprongen kaartlas kon je negeren het is een echte rijders rally en verder geen geneuzel. Om 16.55 uur mochten we van start via een stukje bolpijl om langs de Neder-Rijn te beginnen met pijlen kortste route.

TC2 werd aangedaan en verder met pijlen kortste route naar TC3. We zijn nu in Putten aangekomen het systeem blijft hetzelfde en het wordt nu donker, echt donker. Geen fietsers meer, het was mooi weer dus die reden ook nog hun rondje, het werd rustiger. TC4 is bij de Ossenstal een uitbaterij midden in de bossen bij Epe. We zien ook nog wat wild oversteken en een hert was wel erg dichtbij langs de kant van de weg. De eerste 135 km zitten erop na het eten en na wat rust weer verder op naar carrosseriebedrijf Jansen in Wesepe. We hadden nu een ingetekende lijn, punten vrije route en pijlen kortste / punten één na kortste route gereden. Bij punten vrije route hebben we wel wat steken laten vallen of er was gewoon alleen een punt en geen RC.

jansen

Na de goede verzorging en ontvangst bij Jansen weer verder bij Holten begonnen we met grensbenadering wat weer overging in pijlen kortste route naar TC8. Via Ruurlo- Haaksbergen richting Zutphen, we zijn nu bij TC10 het voor de Nacht van Nederland bekende “Café René” Omdat het René Klement’s laatste kunstje was kreeg hij een ludiek cadeau in de vorm van elke deelnemer een kunstbloem aangeboden dit vormde een heel boeket René bedankt voor je inzet.

jansen1

We hebben er inmiddels 385 km opzitten en er zijn nog geen wanklanken in de auto gehoord. Wel hebben we soms moeite bij het opstarten en weer verder rijden na een rustpauze. Bij elke TC waar we er even uit moesten werden we gelijk op de hoogte gehouden van de tussenstanden. We waren wat minder vertrokken 13e naar 8e toen weer 10e en uiteindelijk 12e weer terug in Wijk bij Duurstede . Niet super maar wel genoten en weer een ervaring rijker. We kunnen niet allemaal winnen en voor drie klasse drie auto’s aan de start is ook niet leuk maar ik wil ze wel even noemen de toerklasse werd gewonnen door:
Toerklasse: Frank Moonen met Peter Hoens
Sportklasse: Seppe Verstegen met Gonzo van den Bogerd
Expertklasse: Wytze van Leuveren met Rutger Kwant.
Alle winnaars proficiat. Ik moet erbij zeggen dat onze kompanen Eric R. Beyer met Ron Hageraats zich geweldig naar een derde plaats wisten te rijden in de Sportklasse met als smet op dit weekeinde dat Ron bij het naar huis rijden een draadbrand in zijn auto kreeg door kortsluiting. Jammer na zo’n mooie nacht. Sterkte hiermee Ron.

brand

Tot slot dan nog: het is erg knap als de winnaars in de expertklasse na 600 km in het donker maar 2 RC’s gemist hebben en dan alleen in het tweede traject.

Rest mij Erik van de Klundert en zijn vrouw Mirjam en alle Marshalls te bedanken voor een onvergetelijke 8e Nacht van Nederland.

Fred Beckman

Equipe # 25: Fred en Bertine Beckman

markt

 

 

 

 

De knollentuin van Maus

Zaterdagochtend 29 september, in alle vroegte gaat de wekker. Vandaag staat de Memorial Maus Gatsonides op de rol. De 20e, dus een jubileumeditie. Start- & finishplaats is Haarlemmerliede bij het Hotel De Zoete Inval. Meerdere deelnemers zijn de vorige avond al die kant uit gegaan en hebben wat meer nachtrust genoten. Met de slaap nog enigszins in de ogen vraag ik mij af of dat voor ons niet ook verstandiger was geweest. Hup, op naar mijn maatje Kees Brussaard, piloot van dienst voor deze dag, om samen naar de startlokatie te rijden.

Voor wie niet meteen een beeld heeft bij wie Maus Gatsonides is een korte bloemlezing:
Als petrolhead heb ik bij Maus een ambivalent gevoel. Maus was misschien wel Nederlands beste rallyrijder ooit, met winst in de Rally van Monte Carlo in 1953. Weliswaar met een Ford Zehpyr, maar toch. Ook de Tulpenrally wist hij te winnen. In de jaren 50 was Maus tevens fabrieksrallyrijder voor Standard-Triumph. In die hoedanigheid heeft hij wellicht zijn meest memorabele rally gereden: de Rally van Monte-Carlo in 1958. In de aanlooproute naar Monte-Carlo had Maus door een aanrijding met Rob Slotemaker veel tijd verloren. Een gesneuvelde koplamp van zijn TR3 verving hij door een tractorlamp waarna hij als 58e van start ging voor de laatste nacht. Uiteindelijk eindigde hij als 5e en werd door de organisatie als morele winnaar uitgeroepen. Maus heeft ook een garagebedrijf gehad en heeft ook zelf enkele auto's gebouwd onder de naam Gatso. De bekendste voorbeelden zijn Kwik en Platje, beiden nog altijd in (meer dan) rijdbare staat. Tot zover de positieve associatie met Maus. Waar we, bewust of onbewust, Maus tot aan de dag van vandaag aan worden herinnerd is zijn uitvinding de Gatsometer, oftewel de FLITSPAAL. Helaas, een noodzakelijk kwaad in ons hedendaagse verkeer. Ik houd mij maar vooral vast aan de positieve associatie.

Omdat het een jubileumeditie betrof had de organisatie besloten om de MMG dit keer in het woongebied van Maus te organiseren: Heemstede en omstreken. Noord-Holland dus, eeehhh... meer Randstad wordt het bijna niet. Voor de uitzetters Kees van Hattum en Ton den Uyl een ware uitdaging om in dit druk bevolkte gebied een rally uit te zetten.

bea

Bij aankomst begint de spanning toch wel een beetje te stijgen: de afgelopen jaren rijd ik nog maar heel af en toe een rally en de MMG was pas de 3e rit/rally dit jaar die ik zou navigeren, dus enig ritme in dit spelletje was ver te zoeken. Voor mijn maatje Kees was dit überhaupt pas de 3e klassiekerrally waar hij aan meedeed na 2 keer samen de Drie Provinciën Rally te hebben gedaan. Desondanks toch ingeschreven in de Sportklasse, min of meer 'gedwongen' door onze deelnemende dorpsgenoten Frans van Diepeningen en Saskia Bakker voor een extra onderlinge competitie, haha. De deelnemerslijst bestuderend leerde dat er meerdere equipes van Expert-klasse niveau meededen, dus de prijzen waren bij voorbaat al heel ver weg. Daar ging het ons toch al niet om: als we maar een leuke dag hadden.

De uitzetters hadden ons een verscheidenheid aan systemen voor deze dag voorgeschoteld: Pijlen kortste route, Pijlen kortste route & punten één na kortste route, BARIL, Grensbenadering en Striprit. BARIL is om de een of andere reden mijn favoriete systeem, niet omdat ik dat nou zo goed zou kunnen maar vind het wel heel leuk. De Striprit kent òf hele grote liefhebbers òf verfente 'haters'. Het is inderdaar een heel eigen spelletje dat je zeer nauwgezet moet uitvoeren, ikzelf vind het wel geinig. De dag vóór de start werd nog een bulletin toegestuurd. Hier stonden best wel veel wijzigingen en aanwijzingen op. Bij de vorige 2 ritten dit jaar heb ik in het geheel niet op het bulletin gelet en dat heeft aardig wat punten gekost. Een gewaarschuwd mens...

De ochtend begon met Pijlen kortste route, tussendoor afgewisseld met de striprit. Eerste deel van de Pijlenrit en de striprit ging prima en naar achteraf bleek zonder fouten. Halverwege de striprit wel een keer opnieuw begonnen want we kwamen ergens niet goed uit: bleek dat ik een situatie die we al wel hadden gereden niet had afgevinkt en ja, dan raak je in de war. Buiten wat opgelopen tijd geen probleem. De eerste 'val' daarna hebben we volgens de uitleg niet goed uitgevoerd. Maar ja, het bulletin zei toch echt dat in de ochtend bermlijnen NIET blokkeren, in tegenstelling tot wat in het reglement staat. Dat indachtig heb ik nog steeds het idee dat we het goed hebben opgelost, maar je kent het gezegde: de uitzetter heeft altijd gelijk, ook als hij geen gelijk heeft, haha...

De 2 domste fouten die je kan maken als equipe zijn:
• Een langsrijder niet opmerken
• Een routecontrole wel zien maar niet opschrijven
Helaas aan het eind van de Pijlenrit de laatste fout gemaakt. Pfff..., prutsers!

Dan de BARIL. Leuk! Eerste deel helemaal prima, maar het tweede deel toch maar mooi 3 fouten gemaakt. Was het de tijdsdruk richting de TC? Was het de maag die al wat begon te knagen waardoor de scherpte er af ging? Nou, niet helemaal. Hier was sprake van enerzijds de andere domste fout die je als equipe kan maken, maar anderzijds speelde het gebrek aan ritme hier parten: je hebt als navigator niet zo snel alle oplosmogelijkheden paraat. Wel leuk bedacht van de uitzetter trouwens. Deze etappe voerde ons vlak langs de Polderbaan en Zwanenburgbaan van Schiphol. Af en toe hadden we het idee dat we de binnenkomende vliegtuigen zo bij de staart konden pakken, indrukwekkend!

lunch2

Met behoorlijk wat tijdsverlies bij de lunchlokatie. Snel de kaart ingeleverd terwijl Kees ging parkeren. En daar ontstond de nodige verwarring. Bij het inleveren van de controlekaart werd aangegeven dat we 10 minuten later mochten starten voor de middag omdat het tijdschema voor iedereen erg krap bleek. Ha, fijn, iets meer tijd om van een broodje mèt rallykroket te genieten. Aan tafel aangeschoven bij een andere equipe en die bleken met hun neus in een routeboek te zitten. "Is die van vanochtend of al van vanmiddag?" vroegen we. Bleek dat zij hadden begrepen èn gekregen dat 10 minuten vóór hun starttijd het routeboek al werd uitgereikt. Maar dat stond niet in het reglement en was òns niet verteld. Hùp, snel het routeboek gehaald en we kregen onze controlekaart mèt oorspronkelijke starttijd ook mee. Eeehhh..., wat is er met de 10 minuten extra gebeurd? Nou ja, toe maar, we hebben het laatste hapje kroket snel naar binnen gewerkt, zijn de auto ingesprongen en weer gaan rijden. Geen idee wat er uiteindelijk met die 10 minuten is gebeurd.

Eerste etappe van de middag was Grensbenadering, zo veel mogelijk links houden. De route ging onder andere dwars door Lisse. En daar kwamen alle 'uitdagingen' bij het uitzetten van een rally in de Randstad bijeen: in treintjes rijden door openstaande brug, veel stoplichten, druk verkeer, etc. Een controle midden in het dorp aan een drukke weg? Apart... Wel leuke vallen er in en ja, ook hier werd ik weer feintjes geconfronteerd met het gebrek aan ritme: ik vond het al vreemd dat ik geen omrijconstructie kon bedenken waarbij het nodig was om dóór de grens te gaan. En het stond nog zó nadrukkelijk in het reglement dat dit voor de Sportklasse wèl mocht. Ook een situatie die op de kaart nèt iets anders was dan in werkelijkheid niet goed beoordeeld. Goede vallen van de uitzetter en er met boter en suiker in gegaan. Ook hier weer een langsrijder gemist, nou ja zeg...

tr3

De laatste variant die ons voorgeschoteld werd was Pijlen kortste route & punten één na kortste route. En nu kwamen we ècht in de achtertuin van Maus want we reden langs Heemstede. Eerste kaart helemaal goed gereden, maar achteraf gemerkt dat er toch nog zoiets bestaat als een nog véél dommere fout die je als equipe kan maken dan de eerder genoemden: gewoon een àndere letter opschrijven dan die je gezien hebt. We zijn lekker bezig, haha...

Op de laatste kaart 'bewust' een verkeerde keuze gemaakt. Door het gebrek aan recente ervaring had ik niet meer scherp of ik een bepaald kaartteken nu mocht gebruiken om daaromheen een één na kortste route te construeren. Dat niet gedaan, op de foute route wel een letter tegen gekomen maar nog even niet geschreven. Toen we uiteindelijk tegen allerlei inrijverboden reden was het duidelijk: het moest tòch die andere route zijn. Tegen enkele inrijverboden in (ja, sorry, stout, ik weet het, maar ja, anders moesten we wel héél erg ver terug) naar de plek gegaan waarvan ik zeker wist dat daar de juiste controle moest staan. En inderdaad, niet één maar twéé controles stonden er. De juiste opgeschreven en weer door. Maar geen rekening mee gehouden dat nog iets verder daarvóór er nòg een controle kon staan. En daar had de uitzetter ons wéér tuk. Weer enigszins verlaat, maar niet zo veel als 's ochtends, aangekomen bij de finish. Eigenlijk hadden we nog wel zin in meer, maar het was helaas al voorbij.

Na inleveren van de controlekaart een lekker biertje, smaakt altijd weer héérlijk na afloop. En wat misschien wel nòg beter smaakte was het buffet dat opgediend werd. Complimenten aan de crew van Hotel de Zoete Inval, dit was ècht goed en lekker.

Uiteindelijk bleken we als 7e te zijn geëindigd, direct achter enkele vermaarde Expert-klasse equipes. Een resultaat dat we op geen stukken na van te voren hadden kunnen bevroeden. We waren daarom best een beetje trots op onszelf.

prijzen

O ja, die knollentuin uit de titel van dit verslag, waar slaat dat nou eigenlijk op? Nou, dat slaat op de drempels die we onderweg zijn tegengekomen. We waren van te voren al gewaarschuwd door de organisatie dat dit fenomeen in dit gebied helaas niet te vermijden viel, en dat hadden ze niet overdreven: het waren er héél véél. Ondanks alle hindernissen die de Randstad met zich meebrengt voor dit soort evenementen hebben de uitzetters er tòch een leuke rally van weten te maken, een compliment waard. Wèl heb ik uit betrouwbare bron binnen de organisatie mogen vernemen dat er volgend jaar een héél ànder wedstrijdgebied wordt aangedaan. Dat belooft heel veel moois. Mogen we de Triumph-rijders onder de klassieke rallyrijders daar dan weer begroeten? Tot volgend jaar.

Richard van Erp

 

 

 

 

Mooie lustrum editie van de Tour de Gazet.

Op zaterdag 24 november stonden maar liefst 101 equipes aan de start van de 5e Tour de Gazet, waaronder 19 in de Expertklasse. Een mooi gevuld startveld. Dat zie je niet bij alle rally’s.
De organisatie is sinds dit jaar in handen van het SVAR team (Stelling van Amsterdam rally), dus ook voor de Gazet geldt het ultra-all-inclusive concept: een goede rally inclusief lunch, hapjes, drankjes en diner geeft waar voor je inschrijfgeld.

Zaterdagochtend druppelden de deelnemers binnen. Peter Spruijt heette iedereen welkom en voorspelde geen tijdsdruk. Er waren TVC’s (Tijd Venster Controles) waar men zich tussen een kwartier vòòr en maximaal een half uur na de IPT straffeloos kon melden. Een prima oplossing om gejakker te voorkomen. Na een korte uitleg door uitzetter Fred Hak, mochten we aan de bak.

We begonnen met een ingetekende lijn met barricades. Het was meteen opletten geblazen, want vlak na de start liep er in werkelijkheid geen weg onder de IL. Ophalen dus, maar dan wel zien dat je niet door de doorgetrokken bermlijn rijdt en een ommetje maakt om de eerste letter van de dag, de F, op te halen. De volgende letter was een A, dus wie de F gemist had, dacht gewoon lekker bezig te zijn. Veel rally’s beginnen immers met de A. Vervolgens een wegomleiding (bulletin) waardoor de weg naar barricade 1 niet gereden kon worden. Je moest er dan wel aan denken om de oorspronkelijk geplande route op te pakken, dus de letter B bij de rotonde 3x(!) noteren. Wij waren al tevreden dat we hadden bedacht dat je ‘m 2x moest schrijven…. Schrale troost: niemand had dit goed. De barricades 3 en 4 lagen vlak achter elkaar, dus zorgen dat je de IL goed oppakt en een rondje meermalen moet rijden. Zonder al te veel problemen kwamen we na ruim een uur bij de eerste TVC van de dag.

Het tweede traject was pijlen kortste route en een blinde lijn. De uitzetter blonk uit in combinaties van valletjes. Als je dacht het valletje gezien te hebben, dan was er vaak nóg één. Bijvoorbeeld aan de punt van pijl 1 zat een klein haakje. Vervolgens is de kortste route naar de volgende pijl via een nauwelijks zichtbaar weggetje door de kop van pijl 1 heen om een klein lusje te rijden en weer over pijl 1 de weg te vervolgen.

BR5

Dit weggetje was er in werkelijkheid niet, dus moest je omrijden. Als je het haakje niet gezien had, kwam je de letter M tegen. Als je het haakje wel gezien had, maar de kortste route niet, dan kwam je de letter Q tegen. Als je alles door had, noteerde je de letters Q, P en M. Dus of je het nou goed had opgelost of niet, je had een goed gevoel omdat je een bordje tegen kwam. Wij hadden het kleine weggetje niet gezien…. Verder was dit traject prima te doen en mochten we pal na TVC3 aan de koffie. Het was waterkoud buiten, dus iedereen haalde snel een kopje verse espresso of cappuccino bij Barista Bob, een koffiekarretje aan een landweg, om in de auto op te drinken en vast de volgende etappe in te tekenen.

15 minuten na de doorkomsttijd bij TVC3 was de zelfstart van de regularity proef met het systeem grensbenadering met pijlen. Goede reglementkennis was handig, want je mocht pijlen maar 1x berijden, in z’n geheel, en je mocht ze niet raken of halverwege oprijden. Het jammere van de zelfstart was wel dat equipes soms op hetzelfde tijdstip moesten beginnen. Dat is in een RP nooit fijn. Wij hadden het geluk alleen te rijden. Uitzetter Fred had nog een extra moeilijkheidje ingebouwd: in de tabel was niet aangegeven wat de gemiddelde snelheid was. Rekenen dus. De letter U (in het begin van de RP) hebben velen gemist. Deze letter hing links van de weg aan een boom. Ook wij misten deze, terwijl ik altijd goed meekijk tijdens een RP. Het tempo staat dat toe en Peter heeft het druk genoeg met z’n tabel, de snelheid en de tijd.

Het was een pittig lange RP van maar liefst 21 minuten en 16 seconden. We waren tevreden met slechts 4 seconden afwijking. Er zijn tijden geweest dat een RP ons standaard 100 strafpunten opleverde. Vlak na het einde van de RP was er nog een verlegde weg, die we gelukkig onderkenden. Even later op weg naar pijl 7 een weg waar je niet in mocht. De oplossing die wij vonden, was verdacht simpel. We hadden echter het kleine puntje (rotonde) over het hoofd gezien. Deze rotonde moest je 2x rijden om de voorgenomen route op te pakken. Slordig foutje. We naderden TVC4 en dat was ook hard nodig, want we hadden toch wel wat tijd verloren, dus korter lunchen en daar maak ik Peter niet blij mee. In dit traject zat het venijn in de staart.
Afgeleid door de tekst ‘verkeersbord negeren’ en een IL met twee zijtakken, zag ik een parkeerterrein over het hoofd die dichter bij de grenslijn lag. Gelukkig kwam er net een DS collega uitrijden, zodat wij de B toch konden noteren. En vlak voor TVC4 liep door een kaarttekst en een kerkteken ook nog een weg, waardoor je de grens dichter kon benaderen. Wij roken de lunch al en misten deze val compleet.

BR4

Equipe van Leuveren - Kwant, helaas uitgevallen met electrische problemen in Traject 4. 

De lunch was prima verzorgd (met uitstekende kroketten) en vrolijk muzikaal ondersteund door “The Wine Children”. Velen hadden het gevoel in het ochtendgedeelte lekker bezig geweest te zijn, totdat het aantal fouten gepubliceerd werd. In de Expertklasse regende het 5 fouten. Alleen de equipes van Leuveren/Kwant (3 fout), Zijl/Zijl (4 fout) en Teerink/de Rijk (4 fout) deden het beter. In de Sportklasse misten van Hoeve/van Hoeve en Koebrugge/Temorshuizen 3 controles gevolgd door van Egmond/Loman en le Geuvel/Segers met 4 fouten. In de Tourklasse misten Hammerstein/Treure en Geels/Geels slechts 1 controle gevolgd door van Houwelingen/van Houwelingen met 2 gemiste controles. Nog voldoende spanning voor het middagtraject.

Traject 4 was punten vrije route, voor de Expertklasse deels op oude kaarten. Om punt 6 te vinden, moest je op zoek naar het water, wat gezien het aantal ronddolende auto’s niet voor de hand liggend was. Het was handig als ik het bulletin iets beter gelezen had. Je moest een kruis op je kaart toevoegen boven Aarle-Rixtel. Dat had ik gedaan, maar ik had het zinnetje “punt 7 vervalt” compleet gemist. Dat punt hebben we na een tijdje vergeefs zoeken toch maar opgegeven. De rest van de punten was goed te vinden. Helaas viel de tot dan toe leidende equipe van Leuveren/Kwant uit met pech aan het elektrische systeem van hun auto.

BR1

Na TVC6 kwam een traject waarbij de tijd wèl van belang was. Wij hadden een ingetekende lijn op een oude kaart. De onder de lijn liggende kaartwegen lagen niet altijd goed onder de IL en ik werd daar in eerste instantie onrustig van. We verloren veel tijd aan het begin bij de letter X. Je wilde daar rechtsaf, maar daar stond een bordje “verboden in te rijden”. Dat hadden wij niet gezien, dus we konden ook niet beredeneren waarom we kennelijk linksaf moesten en de tamelijk obvious geplaatste letter X moesten noteren. Niet geschreven dus en dat was jammer. Dure minuten en ook nog een gemist lettertje.
Op de volgende kaart wederom een verlegde weg waarbij je bij het omrijden de letter Y vond met HK. Je moet er dan nog wel aan denken de IL nog op te nemen via de controles Z en P. Waren wij even vergeten…. De rest was niet al te ingewikkeld met uitzondering van een oude weg vlak naast een spoortunneltje waar je de letter C vond.

Op kaart 6 (pijlen kortste, punten één na kortste route) stond bij een kruis een klein driehoekje op de kaart, dat er in werkelijkheid niet was. De weg volgen bleek na ruim 700 meter onmogelijk. Uiteindelijk bleek dat dit driehoekje op de kaart weggepoetst had moeten worden. Jammer, want ook dat kost tijd. BR6
Wat ons ook hoofdbrekens bezorgde was pijl 7. Het puntje van de pijl liep overduidelijk naast de weg. Ter plekke bleek dit puntje (vanwege een berm tussen beide wegen) niet te rijden, dus volgde een omrijroute van 3,5 km. We verwachtten (en hoopten) een opvanger, maar helaas. We waren blij dat we het lettertje na 3 km vonden! Wij hadden bedacht dat de één na kortste route naar punt 8 wederom via het puntje van pijl 7 was, maar dat was vanwege de berm niet te rijden. Na uitgebreid kijken, konden we geen oplossing bedenken en besloten we door te gaan. Achteraf bleek dat Fred en de narijders het 2x rijden van het puntje over het hoofd had gezien. Toch ergens op de dag een keer de uitzetter afgetroefd! Tamelijk wat equipes hadden toch tijd verspild en wij moesten zelfs (ook door eerder opgelopen achterstand) het laatste traject vanaf pijl 11 afsnijden om op tijd binnen te zijn. Daarbij belandden we ook nog in een Sinterklaasintocht in het dorpje Erp, waardoor de spanning wel wat opliep. Jammer, want we misten door het afsnijden 6 letters. Maar ook dat hoort bij het spelletje. Later begreep ik dat er meer equipes waren die of net op tijd binnen waren of zelfs te laat. De hele dag geen tijdsdruk gehad en aan het eind toch nog stress in de auto.

Het was gezellig druk bij de borrel en het eten kwam snel door. Nog rapper was de rekenkamer (hulde!) want de uitslag was al om 18.40 uur bekend.

BR7

De originele prijzen werden uitgereikt door Peter Spruijt. In de Tourklasse veranderde er niets in de top. Winnaars werden Alex Hammerstein en Nico Treure met 2 gemiste controles over de hele dag, op 7 punten gevolgd door Gert-Jan en Maarten Geels. Lucienne en Bert van Houwelingen werden derde met 4 gemiste controles. In de Sportklasse gingen Laurent le Geuvel en Sjaak Segers er met de winst vandoor met 5 gemiste controles, op 1 luttel puntje gevolgd door Simon en Suzan van Hoeve. Steven en Carina Leijnse completeerden het podium door op te klimmen van plek 11 in de ochtend naar de 3e plaats.
Jan Peter en Yolanda Zijl werden overall winnaar van de Tour de Gazet, want zij wonnen de Expertklasse, op slechts 6 punten gevolgd door Gerrit Teerink en Bas de Rijk en op 11 punten door Toni Bienemann en Edwin Roos, die mooi opklommen van de 9e plaats bij de lunch naar de 3e positie. De Coupe d’automobiel werd gewonnen door equipe 94 Ton van Dorsselaer en Krijn Mackloet in een MG MKII en de Coup des Dames door equipe 73 Angela en dochter Fleur Schaap, die haar eerste rally reedt.

BR3

Foto's Niko Bloemendal

We hebben een heerlijke rallydag gehad in een prachtig, rustig gebied waar de voorspelde regen (op een paar spatjes na) uitbleef. Petje af voor de equipes die in de toch best koude omstandigheden open hebben gereden en een diepe buiging voor de organisatie en de rekenkamer. Uitzetter Fred Hak vertrouwde ons ’s avonds aan de bar toe dat hij een heleboel mooie weggetjes in dit gebied bewaard heeft voor volgend jaar.

Brigit Römer, equipe 10 met Peter Römer, Citroen DS 21

PS vergeet niet op de site van Niko Bloemendal te kijken naar de prachtige foto’s.

 

 

 

Mooie weggetjes!

Een week voor de start van de Drie Provinciën Rally ontvingen wij onze starttijd van de organisatie. En dat was even schrikken, want wij (Albert Boekel en ik) werden nog voor half negen in Hollandscheveld verwacht (net onder Hoogeveen). Da’s best vroeg als je nog een rijtijd van een uurtje of twee vooraf hebt.

Dus snel schakelen en Booking.com geopend. Niet heel veel keus, maar uiteindelijk op een kwartiertje rijden een (ogenschijnlijk) leuk hotelletje gevonden en dus gelijk geboekt.

Op de vrijdagavond voor de wedstrijd zijn Albert en ik na de files die kant op gereden met de planning om rond een uurtje of 10 aan te komen. Onderweg werden wij al door andere equipes die daar ook overnachtte bericht waar we bleven.
Wat bleek, in de bevestiging stond dat wij voor 17:00 uur in moesten checken. Oeps…. Niet goed gelezen en deze TC met 5 uur tijdstraf gepasseerd. Een slechte generale……

Zaterdagochtend een overheerlijk ontbijt (not) weggewerkt, naar de start, alle formaliteiten en een half uur later echt van start.

Het eerste traject was uitgezet door Jaap Jongman. Volgens hem zou het goed te rijden moeten zijn met vooral een hoop een mooie weggetjes.

En dat begon een beetje vreemd. In het eerste traject (pijlen kortste en punten vrije route) passeerden wij een punt zonder controle en daarna een puntje aan de pijl waar ook geen controle stond. Niet een begin dat vertrouwen geeft. Later bleek dat de eerste twee controles van de rit verdwenen waren. Grappig, maar niet bedoelt.

De eerste twee kaarten waren lekker om in te komen, een enkele verlegging met een leuke omrijder, maar vooral een traject met mooie weggetjes en lekker wakker worden.

Op kaart 3 werd het een stuk spannender, pijlen met en zonder barricades. Hier was na pijl 3 namelijk een weg verlegd. Op zich niet zo’n probleem, maar in de omrijder zat ook weer een wegverlegging. Ook hier moest omheen gereden worden, omdat anders de oorspronkelijke route tegengesteld gereden zou worden. Dus een dubbele instinker. En na de route weer opgenomen te hebben, kwam je weer bij de tweede wegverlegging uit, dus nogmaals opnemen.

2xk120

Ondertussen waren we in het wat meer open gebied op de grens van Drenthe en Groningen uitgekomen. Maar ook hier wist Jaap met een paar mooie kaartaanpassingen het kaf van het koren te scheiden. Het mooie hieraan was dat de verleggingen ook allemaal zichtbaar waren op de kaart (dus niet enkel te vinden via zeer exacte meetwerk). Soms lag een weg vóór in plaats van na een bruggetje, in andere gevallen was er een bocht weggehaald die er in werkelijkheid wel was. Zo werden kleine afstanden toch erg duidelijk, klasse!

Aangekomen op de laatste kaart voor de lunch kwamen we de uitzetter regelmatig tegen die met een grote glimlach en trots vertelde hoe blij hij was met de mooie weggetjes. En terecht, want ook hier had hij weer een route gevonden over veel onverhard (gelukkig hadden we mooi weer) en ook kleine kronkelweggetjes die je eigenlijk niet verwacht in dit gebied.
Als enige tip zou ik de plaatsing van de controles willen benoemen, soms (te) hoog in de boom, soms links van de weg en soms laag links in het heggetje. Met deze laatste hebben wij zelf onze (gelukkig) enigste fout opgelopen.

In de lunch werd duidelijk dat er door meerdere equipes 1 fout was gemaakt, dus het was nog erg spannend aan de top van het klassement.

Na een goede lunch (pittig soepje) mochten wij van start gaan met het traject van Rutger Kwant. Dat wordt even omschakelen, want Rutger is niet voor niets een van de beste navigatoren van Nederland en weet zijn grappen regelmatig op een mooie manier in te pakken, waardoor je uitgenodigd wordt het verkeerd te doen. Nu ligt deze stijl ons wel, maar wel zorgen dat we wakker (en vooral scherp) blijven.
Zo werden wij naar pijl 3 een grote cirkel ingestuurd om het vliegveld. Hier werd je uitgenodigd om de oranje weg op te gaan, maar de kortste weg loopt ook in de cirkel door. Dus wel zorgen dat je via de juiste weg (in dit geval de witte onverharde weg langs het hek van het vliegveld) er weer uit komt.

Ook werd op deze kaart mooi gebruik gemaakt van bestaande en nieuwe situaties, zonder de kaart aan te passen. Zo moest tussen pijl 7 en pijl 8 een mooie grote omrijder gereden worden, omdat de nieuwe (uitnodigende) kleine parallelweg, niet op de kaart stond. Dus netjes de kaartwegen volgen en er dan achter komen dat je de oorspronkelijke weg niet in kan, dus omrijden. Hier zagen wij veel mensen behoorlijk verdwalen.

2giulia

Dan via een mooi onverhard pad door het bos naar de gevangenis. Ja, u leest het goed, wij mochten een mooi rondje om het Nationaal Gevangenismuseum in Veenhuizen rijden. Een hoop publiek die die oude auto’s prachtig vond. Wel even goed opletten dat je via de juiste (kortste route) weer het complex verlaat. Terwijl we aan het genieten waren van de omgevingen had ik ineens het gevoel dat er een aansluiting niet klopte. Het was wel erg weinig, maar op 300 meter is 50 meter toch significant. Dus terug en nogmaals meten. En ja hoor, het klopte echt niet. Maar direct extra stress, want twee grote concurrenten (Donders & v.d. Werf) kwamen achter elkaar aangereden onze richting op.
$#%&*!#, auto stil zetten, de andere kant opkijken en hopen en bidden dat ze niet teveel op ons letten. Adem inhouden, wachten, wachten, wachten….. En ja!!! Ze rijden allebei de verlegde weg in. Nog 30 seconden wachten om te kijken of ze niet terugkomen…… Nee, ze hebben het niet gezien. Dus wij rechtdoor, omrijden, de extra stempel pakken en door! Dit zou wel eens de scherprechter kunnen zijn.

Na een mooi traject grensbenaderen om de Dwingeloose Heide (weer prachtige weggetjes) kwamen we op kaart 5, pijlen volgens het Tulpenrallye systeem. En hier was weer een hoogstandje door Rutger verzonnen. Het einde van pijl 2 was zeer duidelijk verlegd, hier kwam je 50 meter te kort. En er was een zeer uitnodigende omrrij-route om het cijfer 2 op de kaart heen. Maar er was via een stuk eerder gereden route en nog veel mooiere (maar vooral kortere) route linksom een alternatief. Bijna waren wij hier ook ingestonken, maar last-minute ontdekte we de tweede mogelijkheid en na goed meten bleek deze veel korter te zijn.

Daarna door naar de TC-IN waarna je via een klein stukje ingetekende lijn naar de afsluitende Bol-Pijl met Regularity mocht gaan.
Dus voor je gevoel een stukje neutraal. Maar wat bleek, een kleine cirkel zorgen voor veel verwarring. Want de nieuwe weg liep heel anders dan de (oude) kaartweg. Maar omdat je in de cirkel eindigden, leek alles in orde en reden we vrolijk verder. Maar….. Vlak voor die cirkel zat nog een samenkomst van wegen… dus die moeten we nog ophalen!!! Oeps, dat ging bijna mis, wel wakker blijven. Dus rechtsaf, langs de beloning in de vorm van controle W en de route oppakken. En door! Maar… Ik kijk nog een keer naar de kaart, en wat blijkt. Voor die samenkomst van wegen zit nog een wit weggetje, die eigenlijk op de pijl lijkt uit te komen. Maar omdat de RC-W al hadden gehad, dacht je de beloning al binnen te hebben. Dus weer terug. En ja hoor, het kleine witte weggetje volgen en aan het einde staat de extra beloning in de vorm van een stempel. Bijna voor de tweede keer erin gestonken.

2paul

Nu wel door naar de BolPijl. Persoonlijk vond ik dit wat minder, volgens mij is deze ook door iedereen foutloos gereden. Hier had wat ons betreft wat meer in mogen zitten.

Maar al met al hebben we een erg leuke dag gehad en hebben Jaap en Rutger een evenement neergezet wat zeer goed bezocht wordt, goed verzorgd is en wat een van de moeilijkere eendaagse evenementen is.
En natuurlijk met de mooiste weggetjes ;-)

Dat dit ons inderdaad bleek te liggen was terug te vinden in de uitslag, voor de tweede keer mochten we hier de grootste beker ophalen.
Op het podium vroeg Rutger nog of we het moeilijk genoeg vonden. Voor ons mag het altijd moeilijker, maar ik denk dat jullie een goede balans hebben gevonden. Ik heb in ieder geval geen negatieve geluiden gehoord, klasse dus!

Over moeilijkheid gesproken, mocht u dit ook leuk vinden, dan wil ik graag van de gelegenheid gebruikmaken om u uit te nodig voor een rit die ikzelf uit zet, namelijk de 1e Finalerit van de NRF op zondag 16 december.

Tijdens dit compacte kaartlees evenement rondom Sint Oedenrode kunt u eens kennismaken met dit type rit. De snelheid ligt wat lager en de grappen/vallen concentratie ligt wat hoger.
En, mooie weggetjes, zeer weinig keercontroles, gewoon lekker rijden.
Klinkt eenvoudig. Echter…….Zowel in de ochtend als de middag is er een unieke twist aan de reglementen gegeven.

Geïnteresseerd? Kijk dan een op onze website

Terugkomend op de Drie Provinciën Rally, deze vierde edities heeft aangetoond dat dit een vaste waarde is op de kalender. Een gezien het niveau van deze rally mogen de Expert-klassers volgend jaar in grotere getalen afreizen naar het Noorden, jullie hebben echt een leuke wedstrijd gemist dit jaar!

Remco Luksemburg

Equipe # 15: Albert Boekel - Remco Luxemburg

winnaars expert

 

 

 

Weer een prachtige ABC-rally

Wat was het een mooie editie van de ABC rally afgelopen vrijdag en zaterdag. Niet alleen het weer was fantastisch, ook het rallygebied en de algehele organisatie was perfect. Jammer dat zo veel andere equipes het dit jaar hebben laten afweten, we vragen ons af waarom? Maar om ook al diegenen een indruk te geven van het geslaagde evenement, doe ik hier een kort verslag.
Voor ons begon het allemaal al op de donderdagavond. Omdat het voor ons een flink eind rijden is (230 km), hadden we eerder besloten om de ABC-rally nu eens te combineren met een bezoek aan de nieuwe dierentuin in Emmen. Dan is de lange rit nog meer de moeite waard (Ideetje? Aanrader!). Wij bleken niet de enigen te zijn die dit hadden bedacht. Vrijdag overdag hoorde ik ineens ergens tussen de giraffen en neushorens mijn naam roepen. Jaap en Joke Beck lieten zich tussen de wilde beesten rondrijden.

Terwijl ’s avonds de eerste Sport en Toerklassers in het hotel arriveerden, begon voor ons de avondetappe. Het construeren, vinden en rijden van een route in het donker vergt altijd extra concentratie. Niet eenieders favoriete uitdaging, maar voor de diehards onder ons…. Die mogen niet klagen. pijl12
Het was een mooie uitdagende etappe en één situatie wil ik jullie niet onthouden: het tunneltje. Het betrof onderstaande situatie waarbij je aan kwam rijden vanuit het westen op de witte weg onder ’10.4’. Op weg naar pijl 12 had ik ingetekend ‘einde weg rechts’ om bij pijl 12 weer rechts te gaan de pijl op. Na de witte weg rechts hing er een stempel, en aangezien het niet meer ver was naar de TC vond ik dat niet vreemd. Dit zou wel eens de afsluitstempel kunnen zijn… FOUT!!! Als je immers goed kijkt op dit kaartfragment, zie je dat de pijl precies aansluit op een brug/tunnel. Je kon dus niet direct pijl 12 oprijden als je evenals ons rechts was gegaan na de witte weg. Je zou dan immers met je auto naar beneden storten en ongetwijfeld niet meer verder kunnen rijden. Nee…. De goede route was einde witte weg links, onder de brug door naar de andere zijde van de rode weg om dan vervolgens via het tunneltje pijl 12 op te rijden. Toen wij bij pijl 12 aankwamen en de tunnel zagen, wist ik dat we zojuist een foutstempel hadden gezet. Dat was tegelijkertijd balen en genieten. Balen omdat ik beter had moeten opletten, en genieten omdat we met 2 benen in een sublieme val van de uitzetter waren getrapt. Ik heb Arjan direct gecomplimenteerd met deze mooie val. 


Na een biertje in de inmiddels druk bezette en gezellige bar van het hotel, bleken we 3e te staan door deze ene fout, 2 minuten tijdstraf en een paar seconden op de regularity en het testje op het testcentrum van het DIBO opleidingscentrum. Onze grootste concurrenten (voor het NK) Van Leuveren en Kwant stonden direct al eerste.
Zaterdag was een stralende dag. We gingen direct richting Duitsland en hebben daar het grootste deel van de rally verreden. Prachtige landweggetjes, weinig wandelaars en al helemaal geen fietsers… een perfect rallygebied. En ook daarvoor is het echt de moeite waard om een rally te starten vanuit Emmen.

jurgen2

De routes waren mooi, de uitdagingen uitdagend, maar goed te doen, en de tijd stond behoorlijk ruim. Daar komt ook bij dat Arjan amper werkt met herstelopdrachten en foutletters (misschien moeten Arjan en ik wat aan elkaar doorgeven… ik wat minder en Arjan dan wat meer…). Dat heeft als voordeel dat je lekker door kunt rijden, maar kent ook nadelen. Zo twijfelden wij wel eens bij een situatie of de controle goed zou zijn, maar omdat er op de alternatieve route geen controle stond, kon het eigenlijk niet anders dan dat we de bediscussieerde controle toch maar moesten noteren.
Een ander voordeel van herstelopdrachten is dat je de equipes die de goede route rijden weer snel de situatie kunt laten verlaten, zonder dat de equipes die verkeerd rijden op andere ideeën worden gebracht en alsnog de juiste controles gaan ophalen. Eén equipe heeft hierdoor zeker 2 fouten minder gemaakt doordat ze ons vanuit een andere richting zagen komen.
Ook waren de koffiestop , de lunch en het dinerbuffet weer fantastisch geregeld en van goede kwaliteit. Hiervoor was ook voldoende tijd ingebouwd zodat eenieder kon genieten van een uitstekend verzorgde en lekkere lunch met voor ieders wat wils (behalve dan voor diegenen die voor de rallykroket naar Duitsland waren gekomen).

volvo

De rekenkamer was op tijd klaar met de definitieve uitslag zodat nog tijdens het diner de prijzen konden worden verdeeld: alle nummers 1 t/3, de beste equipe met een Britse auto, een loterij met kortingsbonnen voor 25 t/m 75% op het inschrijfgeld voor een volgende deelname en aparte prijzen voor de equipes met de minste strafseconden op alle testjes en regularities. Deze laatste Time Trial prijs is in het leven geroepen ter vervanging van de Best Mixed Equipe. En terecht vinden wij. Dit is een prijs waar vooral de rijders invloed op hebben en dus een extra uitdaging voor hen.

Op de zaterdag hadden we uiteindelijk geen enkele controle gemist, maar dat gold ook voor de equipe Van Leuveren/Kwant…. Hen feliciteer ik dan ook met een verdiende en mooie overwinning.
Wij bedanken, mede namens alle deelnemers, de gehele organisatie van de ABC rally voor de geweldige rally. Wij zijn er volgend jaar weer bij en wij hopen dan op een groter deelnemersveld, want dat verdiend een rally als deze.


Jürgen Donders en Jacqueline Zuiderwijk

boekel

foto's: Niko Bloemendal 

 

 

 

 

Rheden, 15 september 2018: Classic Gelderlandrit 2018.

Weer: ± 20⁰ C, overwegend zonnig met een verdwaalde regenbui.
Deelnemende equipes: 106 (14 expert, 52 sport en 40 Tour)
Lengte: ± 252 kilometer
Uitzetter / Controleur: Eric Klunder / Carl Verboom
Start en finish: Sandtonhotel De Roskam, Rheden
Lunchlocatie: Restaurant Het Onland, Doetinchem.

Na onze uitvalbeurt (en onze tweede “DNF” in 19 jaar) op de 3e dag tijdens de Tulpenrallye 2018, als gevolg van een volledig getordeerde afgebroken steekas (zie foto), hebben we onze zwarte Peugeot 203C uit 1956 pas eind juli 2018 kunnen repareren.as

Omdat het cardan ook al de nodige herrie maakte als gevolg van slijtage van het kroonwiel, hebben we ervoor gekozen de hele achteras te vervangen door een ander gekocht / gebruikt exemplaar. Omdat we dit jaar nog een evenement wilden rijden voordat de “Peug” de winterstalling in gaat, besloten we de Classic Gelderlandrit te gaan rijden. Meer ritten rijden lukt niet vanwege drukke werkzaamheden en andere leuke bezigheden die op ons programma staan (wielertochten en met een bootje het water op).

Op vrijdag 14 september de auto nog even globaal nagekeken en alle benodigde attributen alvast er ingelegd zodat wij op zaterdagmorgen op tijd konden vertrekken naar Rheden. Voor de start eerst verder wakker worden met koffie en de bekende krentenwegge.

 

Gestart werd met een klein stukje bol-pijl naar traject 1 “pijlen kortste route” (pijl 1 t/m 4, waarbij pijl 4 een barricade bevatte). Tot en met pijl 3 ging alles soepel. Pijl 4 met in het midden een barricade gaf bij ons nogal wat hoofdbrekens. In het algemeen reglement stond (vrij vertaald) dat alle wegen één richtingswegen werden zodra die in de voorgenomen route waren opgenomen. Wij hadden bedacht dat de kortste route om de weg na de barricade weer op te pakken via een lus rechtsom de pijl liep maar dan kon je op het eerste gezicht niet meer naar de TC. Na enig zoekwerk hadden we toch een route gevonden waarbij dat wel mogelijk was, maar die liep over vrijwel heel het kaartfragment. Dan denk je: er komt wel een opvanger, maar die kwam niet. Na een vijftal kilometers maar omgekeerd en de kortste route naar de TC gereden om verdere schade te beperken. De uitzetter had bedacht dat men via een aantal malen links af slaan de route achter de barricade moest berijden. Ik ben er nog steeds niet uit, maar heb het sterke vermoeden dat wij het juist hadden bedacht. Hierdoor wel 1 controle gemist en tijdstraf opgelopen.

healey

Op traject 2, ook “pijlen kortste route”, maakten wij direct na pijl 1 een foute constructie, we zagen over het hoofd dat we een heel klein stukje tegengesteld reden als we via de N813 reden. Laten daar op de juiste route nu net 2 controles staan, dus een zwaar bestraft foutje. Verder was het goed te doen al misten we verderop ook nog een controle. Op dit traject schreef mijn navigatrice een juiste controle W voorlopig op in het op de kaart aanwezige vakje “routecontroles”. Bij het overschrijven naar de controlekaart werd de letter W gelezen als een U omdat het tweede stuk van de W net buiten het vakje was geschreven. Traject 3 was Pijlen kortste route en punten één na kortste route. Hier was het goed meten en goed opletten.

Na een goede lunch-stop (met kroket) ging het verder met etappe 2, traject 1: “Deels ingetekende lijn met barricades en verder pijlen kortste route”. In het algemeen reglement stond dat wegen ook geblokkeerd konden worden middels een haaks op de weg getekend streepje (het kaartteken “wegafsluiting”). Wat wij over het hoofd hadden gezien was dat het streepje wel heel klein was . Dus zagen wij dat steeds over het hoofd. Hierdoor 2 controles gemist. Een les voor de volgende keer.

kompasEtappe 2 traject 2 was “kompaspunten” (punt 1 t/m 11), daarna “pijlen kortste route inclusief regularity”. Het was voor het eerst dat wij dit reden met zo’n beschrijving met kompaspunten (zie afbeelding).



Zowaar dit hele traject foutloos gereden. Op het tweede deel van dit traject , op de regularity, net voor de tijdcontrole op een Y-situatie even fout gereden. Er was te weinig tijd om het nog te compenseren, dus ook daar liepen we een aantal strafseconden op. Traject 3 was weer “pijlen kortste en punten één na kortste route”. Het laatste traject begon als “pijlen kortste route”, daarna als “grensbenadering” gevolgd door “pijlen kortste route” en als laatste “bol-pijl” naar de TC-in. Dit traject was niet al te moeilijk. Het was alleen even opletten dat er vrij aan het begin van de grensbenadering nog een keerlusje gehaald kon worden.

 

 

Na een dagje navigeren en sturen weer terug in Rheden voor wat naborrelen en buiten genieten van het heerlijke weer en een BBQ. Wij kozen ervoor om de gegaarde gerechten binnen te halen. Zag er goed uit. Ik heb niet de indruk dat wij de enige waren waarbij de hamburgers van binnen niet rosé maar nog rauw waren en wat door moest gaan voor een beenham was met een gewoon mes vrijwel niet te snijden zo taai. Geen goede reclame voor Sandtonhotel De Roskam ****.

Wij hebben ons verder goed vermaakt, weer wat bijgeleerd en tot de conclusie gekomen dat als je maar twee à drie evenementen per jaar rijdt, je het aflegt tegen degenen die veel vaker rijden.

Wim & Klazien van de Lagemaat

wim1

arthur

De winnaars André van der Geijn en Arthur Denzler.

Foto's: Niko Bloemendal